Marion overleefde de aanslag in de Bataclan: 'Een kogel was dwars door mijn lichaam gegaan, van m'n buik naar m'n rug'

, door (jm)

31

'Ik dacht: ‘Wat is dít nu? Een overval op een concertzaal? Uitschot dat een rockconcert komt saboteren?’ Toen zei één van de schutters dat ze daar in naam van IS waren'

Lees ook: 'Onze Man in Parijs, één jaar na de aanslagen'

Op 13 november 2015 ligt Marion vijftien minuten lang roerloos op de vloer van de Bataclan. ‘Of waren het er twintig? Ik weet het niet meer. Het maakt ook niets uit: het voelde als een ellendige eeuwigheid.’ Marion werkt als concertfotografe voor het maandblad Rock & Folk. Al zo vaak heeft ze in de Bataclan haar liefde voor muziek gevierd. Ze glimlacht als ik vertel dat ik er zes jaar geleden The Black Keys heb gezien. ‘Misschien zijn we elkaar wel gekruist: ik was daar ook.’

Sinds die vrijdag in novem-ber is niets nog zeker in Parijs. Zelfs niet dat het tot 21.49 uur een doodgewone, inwisselbare dag was.

Marion «Ik vond dat er een gespannen sfeer hing in de metro op weg naar het concert. Alsof mensen voorvoelden dat er onheil naderde. Maar het is best mogelijk dat ik me dat ná de gruwel ben gaan verbeelden. (Verontschuldigend) Ik krijg het allemaal niet zo scherp in mijn hoofd.»

Marion is nog net op tijd voor de laatste twee nummers van het voorprogramma. De avond ligt als makkelijk te veroveren land voor haar: ze houdt van Eagles Of Death Metal, heeft de band al drie keer live gezien, en weet dat een podium een oord van heerlijk verderf wordt zodra Jesse Hughes er zijn gitaar inplugt. Bovendien heeft Marion gelezen dat Josh Homme, de door haar zo bewonderde frontman van Queens Of The Stone Age, mogelijk meespeelt vanavond – Homme is wel vaker pop-updrummer bij Eagles Of Death Metal.

'Ik keer niet terug naar de Bataclan voor deprimerende muziek. Het moet licht en vrolijk zijn: alles waar terroristen bang van worden'

Marion «Ik was wel een beetje teleurgesteld toen bleek dat hij er toch niet bij was. Maar ook zonder Josh was het een goed concert: de sfeer was prima, de muziek opwindend, de humor van Jesse Hughes charmant.»

Alleen tijdens de eerste drie nummers mogen Marion en haar collega’s foto’s nemen vlak voor het podium – zo gaat het meestal bij grote concerten. Tijdens ‘Secret Plans’, het vierde nummer, gaat ze naar het balkon om vanuit de hoogte nog wat beelden te schieten.

Marion «‘Als Josh toch nog opdaagt,’ dacht ik, ‘moet ik absoluut een foto van hem hebben.’ Toen duidelijk werd dat hij écht niet zou komen, ben ik weer naar beneden gegaan. In de zaal had ik net twee vrienden van me gevonden toen de hel losbarstte.»

Het zijn drie mannen met kalasjnikovs die om 21.49 uur hun aanval op de euforie inzetten. Op het terras van het Bataclan-café doden ze drie mensen. Dan stormen ze naar binnen.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan