Ex-wielrenner Thomas Dekker is de pedalen kwijt: bloedzakken, prostituees, drank en veel verdriet

, door (jvds)

28
thomasdekkervrijbeeld

'Ik vond een spuit zetten heel professioneel, het hoorde erbij'

‘Zonde, hè’, zucht Thomas Dekker (32) tussen zijn verzamelde trofeeën, die op de zolderkamer stof staan te vergaren. ‘En zeggen dat ik de meeste van mijn overwinningen behaald heb zonder doping.’ Zijn grote huis in de bossen van Lommel staat te koop: Dekker is klaar voor een nieuw leven. Ooit was heel Nederland verzot op hem. Met zijn lange, donkere krullen combineerde hij het uiterlijk van een filmster met het talent van de allergrootsten – Nederland maakte zich op voor een nieuwe Tourwinnaar na glansrijke overwinningen in de Tirreno-Adriatico (2006) en de Ronde van Romandië (2007). Maar bij de vriendenploeg van Rabobank hielpen de dokters actief mee met dopinggebruik en keken ploegleiders de andere kant op. De UCI zat Dekker op de hielen en na een test van een oud urinestaal liep hij in 2009 – koersen deed hij ondertussen in een Lotto-truitje – tegen de lamp en werd hij twee jaar geschorst. Nadien was niets nog hetzelfde.

Thomas Dekker «Ik wil iedereen vertellen wat er precies is gebeurd. Sinds de bekentenissen van Lance Armstrong is het veel gemakkelijker om over de dingen te praten. Mensen denken misschien: hij is rancuneus, maar dat ben ik helemaal niet. Ik spaar vooral mezélf niet. De gebeurtenissen die ik beschrijf, maken duidelijk waarom je op jonge leeftijd bepaalde keuzes maakt. Soms zijn het zelfs geen keuzes: zeker op jonge leeftijd gebéúren sommige dingen gewoon.

»Mijn moeder heeft het boek een maand geleden gelezen. Ze is de eerste weken niet naar haar werk kunnen gaan. Ze had het moeilijk met mijn eenzaamheid en het verdriet. En dat ik ook nog eens in een web van leugens en bedrog verstrikt was geraakt, maakte het helemaal lastig. Ook voor mij was het zwaar om alles opnieuw te beleven: bij momenten rolden de tranen over mijn wangen.»

HUMO Had je dan nog nooit omgekeken?

Dekker «Toch wel. Telkens als ik naar de koers kijk, zie ik renners met wie ik zelf gereden heb. En dat doet pijn. Wielrennen was mijn grootste passie, en met mijn grootste passie ben ik op 30-jarige leeftijd gestopt. Veel te jong.»

HUMO Je was als renner chronisch ontevreden.

Dekker «Ja: succes behalen en daar nooit van genieten. Op m’n 17de was ik plots de beste jonge wielrenner van de wereld: het ging steil bergop, en het volgende jaar zat ik al bij de profs. Ik wilde altijd méér.

»Waar die grenzeloze ambitie vandaan komt weet ik niet, in elk geval niet van mijn familie. Mijn vader gooit koffers op de band in Schiphol, mijn moeder geeft zwemles.»

Naar de hoeren

‘Bij de profs komt er tijdens trainingskampen wijn op tafel en wordt er elke avond gezopen in de bar. De renners gaan uit en niemand doet er moeilijk over. Het hoort erbij, blijkbaar. Het komt niet eens in me op om nee te zeggen als Michael Boogerd me vraagt of ik mee ga naar de hoeren.’ (uit ‘Mijn gevecht’)

HUMO Hoe voelt het als Boogerd, de held wiens poster op je kamer hing, je zoiets vraagt?

Dekker «Dat was schrikken, meteen op je eerste weekend met de profs. Je kunt je afvragen of je zoiets moet opschrijven, maar het geeft wel weer in wat voor een absurde wereld ik terechtkwam. Het beperkt zich niet tot extreem hard trainen en veel wedstrijden rijden. Neem nu de drank. Voordien had ik voor mezelf een regel: ik dronk geen alcohol van 1 januari tot 1 oktober. Geen druppel. Maar dan word je prof en ontdek je dat alles anders is.»

'Tja, we waren jong en wild' Met Michael Boogerd

HUMO Was dergelijk bandeloos gedrag de norm?

Dekker «Ik denk dat het voornamelijk te maken had met de oudere renners: ze hadden de hele winter bij hun gezin thuisgezeten en wilden uitbreken. Die mensen zijn niet geschikt om veel tijd bij vrouw en kinderen door te brengen: de meesten zijn dan ook gescheiden toen hun carrière voorbij was.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: