Liège 4000: stad in de ban van rock en punk

, door (fvd)

210
luik vrijbeeld

'Het is hier goedkoop en iedereen werkt samen: dat is communisme, hè?'

Vragen naar de beste vaderlandse platen van het jaar, langst bijgebleven concerten en meest genietbare tinnitus wezen dit jaar bovengemiddeld vaak in de richting van Luik – zeker in de hardere, alternatievere afdelingen. De naam Cocaine Piss klinkt allicht het bekendst, mogelijk omdat het er één is die je niet licht vergeet. Wat hen van veel andere harde groepen onderscheidt (en beter maakt dan de concurrentie), is hun gevoel voor humor, hun meeslepende liveact én hun kierewiete frontvrouw Aurélie Poppins, die hen een samenwerking met Steve Albini opleverden. Quote: ‘Voorheen was de band één langgerekte mop – om bij Albini niet af te gaan, hebben we eindelijk een pointe verzonnen.’ It It Anita bracht een paar weken terug het meer dan uitstekende ‘AGAAIN’ uit – hun combinatie van oud (Sonic Youth, Lydia Lunch) en nieuw (METZ, Holy Fuck) zou een belletje moeten doen rinkelen. En The K. (rangschikken naast Raketkanon) viel op tijdens showcasefestival ‘The Great Escape’ in Brighton en tourde in pre-CETA-tijden door Canada. Die twee laatste bands mogen hun drumkit graag tússen het publiek poten. Het zoontje van een vriend was er deze zomer op Grensrock op zijn eerste (!) concert getuige van: te vrezen valt dat het onredelijke verwachtingen gecreëerd heeft.

Twee stellingen vooraf. Met 200.000 inwoners is Luik geen metropool, maar het wil er heel graag één zijn. En van alle cafés waar we heengebracht werden, is Le Pot au Lait met verve de aanbevelenswaardigste. Meer bevindingen: hieronder.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: