Medische fouten in België: 'Zelfs wanneer ze je verkeerde been afzetten, kun je je zaak niet winnen'

, door (jh)

125
medischefoutenvrijbeeld

Op 24 september 2013 verscheen het artikel ‘Manke ingreep, kreupele rechtsgang’ in Humo. Daarin getuigde Susanne Leisegang over de medische fout waarvan zij het slachtoffer was. Na een lichte operatie (het verwijderen van een cyste in de knieholte) in het H. Hartziekenhuis in Mol traden er verwikkelingen op: been en voet zwollen helemaal op als gevolg van een inwendige bloeding. De vasculaire chirurg liet – na lang wachten – een bloedverdunner toedienen. ‘Waardoor die bloeding nog verhevigde en ik gruwelijk veel pijn kreeg.’ Door de druk van die bloeding en het ontstane zuurstoftekort werden zenuwen en spieren aangetast. Amputatie van het onderbeen kon nog net vermeden worden. Kort daarna volgde een tweede bloeding en werd Susanne overgebracht naar het UZ Gasthuisberg in Leuven waar opnieuw een groot deel van haar been opengesneden moest worden om het bloed te draineren. Door de medische fout moest haar been nadien nog vijf keer geopereerd worden. Een jaar revalidatie was nodig terwijl ze in een maand hersteld had kunnen zijn. Susanne leed ook inkomensverlies omdat ze nadien nog maar halftijds kon werken als opvoedster.

'Je moet al heel sterk zijn om twintig jaar met zo’n donkere wolk te leven'

Na een jaar spande ze een proces aan tegen de vasculaire chirurg en dat was het begin van haar juridische lijdensweg: ‘25 keer is om uitstel gevraagd aan de rechtbank in Turnhout.’ Omdat medische experts niet kwamen opdagen of hun verslagen laattijdig indienden, of omdat advocaten bijkomende vragen bleven stellen om de zaak op de lange baan te schuiven. Uiteindelijk, in mei 2016 – na twintig jaar en vier maanden – volgde er een uitspraak. Susanne Leisegang wilde al eerder getuigen, maar moest wachten op de teruggave van haar dossier.

HUMO Drie jaar geleden hadden we het over de tergend trage rechtsgang, maar zag het er niet naar uit dat u deze zaak zou verliezen: de medische fout leek heel manifest. En nu is er toch een uitspraak in uw nadeel.

Susanne Leisegang «Ik heb lange tijd hoop gehad op een goede afloop. Maar terwijl de advocaat van die vasculaire chirurg zich altijd heel goed had voorbereid, liet mijn advocate de zaken op zijn beloop: zij ondernam niets tenzij ik haar wakker schudde. Het resultaat van die twintig jaar slijtageslag is dat die vasculaire chirurg niet schuldig bevonden kan worden voor de medische fout en de schade. Het is ‘niet aanwijsbaar’ dat hij nalatig is geweest of niet adequaat gereageerd heeft.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: