De witte dood van Galtür: een getuige kijkt terug

, door (jh)

Deel

'Ik kwam uit een graf waar kaarsen brandden, 75 meter verder lagen tientallen doden onder de sneeuw, maar hier in het hotel klonk vrolijke muziek en zaten mensen te kaarten'

Op de plaats waar dertien huizen tot puin werden geblazen, vonden twintig volwassenen en elf kinderen hun witte graf. Patrick was met zijn vrouw en zijn dochtertje op vakantie in Galtür en was op die 23ste februari ‘99 een nabije getuige van de lawine ; hij was ook één van de weinige wintertoeristen die de hele nacht naar slachtoffers heeft gezocht. Maar alles begon zoals elk jaar met het pakken van de koffers.

PATRICK «We gaan al jaren op wintersport -soms twee keer op een jaar- en voor ons zijn die vakanties een verademing. Mijn vrouw en ik werken allebei in een ploegensysteem zodat we mekaar soms maar een paar uren per dag zien, en die vakantie is dan de periode dat we mekaar de héle tijd zien. Wintersport, dat is voor ons buiten zijn, door de sneeuw glijden, ‘s middags in een berghut de benen onder tafel steken en elke avond flink moe onder de wol kruipen, kortom, de vakantie waar we elk jaar naar uitkijken. Dat jaar was het de vijfde keer dat we in Galtür waren, we hadden er een appartement gehuurd voor de krokusvakantie.»

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: