Dertig jaar Payoke (2): ex-slachtoffers over de verschrikkingen van de mensenhandel
'Ik was alleen op de wereld en doodsbang, ik huilde elke dag. Mijn leven was een hel'

, door (ab)

20
payoke 1200
© Saskia Vanderstichele

'Na anderhalf jaar had ik mijn pooier al 60.000 euro betaald. En nog wilde hij meer, anders zou hij een voodoovloek over mij en mijn familie uitroepen'

Lees ook: 30 jaar Payoke: de eenzame strijd van Patsy Sörensen

Een golf van vrolijkheid overspoelt de kamer als Patience (35) in het deurgat verschijnt. Haar ogen stralen, haar lach is uitbundig, haar knuffels overrompelend. Patience – een schuilnaam – is Nigeriaanse. Ze werkt als poetsvrouw in een bejaardentehuis en woont al vijf jaar samen met een postbode in Limburg, met wie ze twee jonge dochtertjes heeft.

Tien jaar geleden kende iedereen haar als Joyce en werkte ze in ’t Keteltje, een beruchte kroeg in het Antwerpse Schipperskwartier. Met haar roodgestifte lippen en vrolijk vlechtjeskapsel wond ze de mannen rond haar vinger. Altijd lief en goedgemutst bespeelde ze als geen ander de klanten, die dol op haar waren. En als ze ’s morgens wegdoezelde op de bus op weg naar huis, was de handtas op haar schoot tot de rand gevuld met briefjes en munten.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: