Het grote dubbelinterview: Humo sprak met de Studio 100-bazen Gert Verhulst en Hans Bourlon

, door (yd)

25
gert verhulst en hans bourlon 1200
© Koen Bauters

'Geen zotte dingen doen: het heeft ons geen windeieren gelegd'

‘De blik van Bourlon’ is een melancholisch en beschouwend boek geworden, waarin de multimiljonair en ondernemer terugblikt op de jonge VRT-medewerkers die Gert Verhulst en hijzelf in de jaren 90 waren. Door Samson, Kabouter Plop, Bumba, K3 en noem maar op zijn ze tot oudere en iets wijzere mensen gekneed.

HUMO Je begint met een terugblik op je jeugdjaren, die je heel nostalgisch weergeeft. Het deed me denken aan het inmiddels roemruchte fragment van Jan Terlouw in ‘De wereld draait door’, over de tijd dat er nog touwtjes uit de brievenbussen hingen en iedereen elkaar vertrouwde en bij elkaar binnenliep.

Hans Bourlon «Gert en ik zijn geen van beiden in bittere armoede opgegroeid, maar begin jaren 60 was het nog heel gewoon dat huizen geen badkamer hadden. En dat er waarden werden meegegeven: dat solidariteit, medemenselijkheid, verbindingen tussen generaties belangrijk zijn, meer zelfs dan materieel bezit. Waarden die je koestert en belangrijk vindt, en waar je later toch onbedoeld mee botst.»

HUMO Zoals vergeten naar het ziekbed van je nonkel Frans te gaan, die op zijn begrafenis een groot en onvoorwaardelijk fan van jou blijkt te zijn geweest.

Bourlon «Je hebt mijn boek goed gelezen, ik heb er tot nu toe weinig journalisten op kunnen betrappen (lacht). Ja, ik beken schuld. Wilde ik zijn aftakeling niet zien omdat je denkt dat wat je niet ziet, ook niet bestaat? Bij die koffietafel werd mij iets duidelijk. Als je succesvol bent, word je vrij snel anders behandeld door de mensen, meer in de watten gelegd. En voor je het weet, wordt dat het nieuwe normaal. Daar moet je oog voor blijven hebben. Iedereen heeft wel een nonkel Frans die je op bepaalde ogenblikken doet afvragen of je wel de juiste prioriteiten stelt.

'Wij bieden houvast en zekerheid in een woelige wereld'

»‘De blik van Bourlon’ is geen dagboek, maar het is wel eerlijk: iedereen twijfelt toch weleens aan zijn prioriteiten? Veel in het leven is puur toeval: dat Gert en ik elkaar ontmoet hebben, bijvoorbeeld. Het is als een boom die een nieuwe tak krijgt, waarna alles verder langs die vertakking loopt. Maar waarom en hoe, dat staat vaak op geen enkele foto. Daar staat alleen het feest achteraf op, niet hoe het precies is gebeurd.»

HUMO Branko Milanovic, een econoom die wereldwijd inkomens vergelijkt, zei me dat 60 procent van je inkomen afhangt van het land waarin je geboren bent, 20 procent van de familie waarin je geboren bent, en 20 procent van talent en inzet, maar ook geluk.

Gert Verhulst «Wie ben ik om zo’n slimme man tegen te spreken?»

HUMO Ik heb een stil vermoeden dat je nu denkt: wat een onnozelaar, ik heb het gewoon met hard werken en goede ideeën bereikt.

Verhulst «Ik geloof niet dat je alles in cijfers en statistieken kunt vatten. Zeker geluk niet, want wat is dat? Er passeren in een mensenleven onwaarschijnlijk veel treinen, en je moet telkens kiezen op welke trein je stapt. Als op het einde van de dag blijkt dat jij veel verder gereden bent dan iemand anders, is dat dan geluk, of heb je het talent om de juiste treinen te kiezen? Of is het een mengeling van beide? In ieder geval heeft het te maken met hard werken: ik ken niemand die succesvol is geworden zonder hard te werken.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: