Daar zijn de Grijze Wolven weer: hoe extreemrechtse Turken in België en Europa infiltreren

, door (rs)

612
grijze wolven

'Turken die de westerse waarden omarmen, krijgen af te rekenen met terreur, bedreigingen en geweld'

Op 10 april van vorig jaar organiseerde de Turkse jongeren-vzw Enderun een betoging tegen terreur in Gent. In de krant De Morgen werd de vzw voorgesteld als een organisatie die ijvert voor ‘educatie, integratie en empowerment’. Boven die tekst: een foto van de betogende Turkse jongeren. Allemaal hadden ze hun rechterhand in de lucht, met de pink en de wijsvinger omhoog. En de manifestatie bleek uiteindelijk ook helemaal niet gericht tegen de islamterreur, maar tegen de Koerden.

Iedereen heeft de mond vol van de ‘inclusieve maatschappij’, maar niet iedereen in de islamitische gemeenschappen is daarin geïnteresseerd. Nogal wat islamieten kiezen voor religieuze, politieke, sociale en economische segregatie. In de diaspora hangen steeds meer Turken de ideeën van Recep Tayyip Erdogan aan: ze gaan voor een hard Turks nationalisme, een agressieve islam en vijandigheid tegenover de Europese samenleving en haar waarden. Daarin worden ze aangejaagd door fanatieke religieus-politieke Turkse bewegingen die een ongezonde greep op de Turkse gemeenschappen in Europa hebben gekregen. De Diyanet, het religieuze ministerie van Erdogan; de islamistische beweging Milli Görus; en de fascistische Grijze Wolven werken de integratie van de Turken in Europa tegen en poken de haat tegen de Europese samenleving op.

Superieur ras

‘Ik wil niet dat de Turkse problemen worden geïmporteerd in België,’ zei premier Charles Michel begin maart. Maar dat gebeurt al meer dan vijftig jaar: de Grijze Wolven zitten in België sinds de grote migratiegolven van de jaren 60 van de vorige eeuw en de oprichting in 1969 van de MHP, de Partij van de Nationalistische Beweging die werd opgericht door de in 1997 gestorven Alparslan Türkes. Hij gaf de beweging van de Grijze Wolven op die manier een politieke vertegenwoordiging. Türkes, die twintig jaar na zijn dood nog altijd de Grote Leider of Führer wordt genoemd, vond het noodzakelijk dat de Grijze Wolven nadrukkelijk aanwezig waren in de Turkse diaspora in Europa. Omdat de veelal ongeschoolde migranten uit Aziatisch Turkije een makkelijk slachtoffer vormden voor linkse organisaties, en – vooral – omdat hij zijn deel wilde van het vele geld dat jaarlijks vanuit de diaspora in Europa naar Turkije vloeit.

'Waar geweld is, zie je de Grijze Wolven'

Net als Erdogan ijveren de Grijze Wolven voor de Turan, een nieuw Ottomaans kalifaat dat reikt van de Balkan in Europa over Turkije en Centraal-Azië tot in de autonome Chinese regio Sinkiang. Alle volkeren die tot het superieure Turkse ras behoren, zouden daar ondergebracht moeten worden, ver van hun vele vijanden: joden, christenen, Armeniërs, Grieken, communisten, vrijmetselaars, zionisten, de staat Israël, de Europese Unie, het Vaticaan, de Verenigde Staten, enzovoort.

Het nationalisme van de Grijze Wolven is extreem raciaal, net zoals dat van de nazi’s in Duitsland. Eens Turk, altijd Turk. Ook al woont je familie al een eeuwigheid in het buitenland, je blijft onderworpen aan het vaderland en het moedervolk. En de volksverraders in de Turkse getto’s die zich daar niet naar voegen en de gehate westerse waarden omarmen, krijgen af te rekenen met scheldkanonnades, internetterreur, bedreigingen en geweld.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: