'De noodcentrale': Humo belde met hulpverleners Naomie (25) en Pieterjan (31)

, door (kt)

341

'Oproepen uit kinderdagverblijven zijn altijd verschrikkelijk - Of kinderen die zelf bellen: 'Papa en mama zijn aan het vechten''

Neem nu Naomie en Pieterjan, van wie de familienamen om veiligheidsredenen onvermeld moeten blijven: in de 112-alarmcentrale van Brugge, waar de noodoproepen voor de brandweer of de ziekenwagens van de hele provincie West-Vlaanderen binnenkomen, zetten zij het noodlot keer op keer een hak, in shifts van twaalf uur. Ze werken zij aan zij in hetzelfde team, en ik wil graag van hen weten of ‘De noodcentrale’ op Eén een beetje een getrouwe weergave biedt van een doorsnee werkdag.

NAOMIE «Ik vind van wel. Vooral in de ultrakorte fragmenten zie je dat ons werk niet altijd voor een adrenalinerush zorgt: in een shift van twaalf uur ben je maximaal drie kwartier in de weer met spannende oproepen, de rest van de tijd handel je auto-ongevallen, gebroken benen en schouwbranden af. Of geef je vriendelijk antwoord op vragen als ‘Mag ik een keer het nummer van het ijssalon?’ ‘Nee mevrouw, dit is de 112, niet de 1207.’ (lacht)»

PIETERJAN «Met die minder uitdagende oproepen zijn we vaak drie à vier minuten bezig, en geen tien seconden zoals in de uitzending. Maar goed, het moet vooruitgaan voor de kijker, hè.

»Eén belangrijk onderdeel van onze job komt minder aan bod in het programma: de radiocommunicatie met de diensten die wij uitsturen. We wisselen voortdurend informatie uit met de ambulances en de helikopters als ze onderweg zijn naar een noodgeval. Dat is niet te onderschatten, zeker in de zomer: dan rijden ze vaker uit, en soms allemaal tegelijk.»

'Soms hebben mensen geen idéé waar ze zijn: 'Ik kom van Antwerpen en reed richting Brugge, en ik ben in de gracht gereden''

NAOMIE «We doen veel meer dan alleen de telefoon opnemen. Wij beslissen bijvoorbeeld ook naar welk zieken-huis patiënten vervoerd moeten worden.»

PIETERJAN «Ik ben oprecht blij met ‘De noodcentrale’, want zo zien mensen nog eens dat ze niet voor stommiteiten naar ons moeten bellen, maar alleen als het echt nodig is.»

NAOMIE «En ze krijgen ingeprent dat ze voor dringende politiehulp de 101 moeten bellen, niet de 100 of 112. Als de mensen dat onthouden, dan wordt het bij ons op slag veel kalmer.»

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: