Het leven in de hel van Mosul onder IS: 'Ze viseerden vooral de vrouwen. Ze genoten ervan hen te bespioneren'

, door (jn)

6
mosul 1200

'Sigaretten waren haram en werden door IS-aanhangers in beslag genomen, maar dan doorverkocht: zo verdienden ze er zelf aan'

‘In het begin dachten we dat het niet lang zou duren. Dat ze binnen een paar maanden de stad uitgetrapt zouden worden,’ vertelt Muammar Yousef. Hij was één van de honderdduizenden die om die reden bleven. Hij gaf Engelse les in een trainingscentrum en verheugde zich op een baan die hem was beloofd aan een universiteit in de Koerdische hoofdstad Erbil. Maar daar zou hij nooit aan het werk gaan.

Muammar Yousef «Twee maanden voor IS kwam, deed ik mijn geliefde een huwelijksaanzoek. Ze was zeven jaar lang mijn collega, ook afgestudeerd in de Engelse literatuur. We verloofden ons. Maar de zaken werden steeds ingewikkelder. Regels, regels, iedere dag meer. Toen kwamen we opeens tot de conclusie dat we gevangen zaten in de stad.»

Dat ging eerst ongemerkt, omdat zijn gewone leven nog nauwelijks aangetast was.

Yousef «Wat het voor mij vergemakkelijkte, was dat mijn beste vrienden en mijn verloofde hier nog waren, en mijn familie. Mijn leven was hier – tot ik dat oude leven verloor.

»Mijn vrienden waren alleenstaand en maakten de zelfmoordtrip naar Syrië en Turkije. Mijn verloofde zei: ik wil je niet verliezen, aan deze duistere tijd moet een einde komen, laten we wachten. Ik had geduld, maar het was niet makkelijk, vooral niet toen mijn beste vrienden vertrokken. Vrienden kunnen dingen een beetje makkelijker maken.»

Verveling beheerste het leven onder IS, dat lokaal ‘Daesh’ wordt genoemd maar door Yousef consequent wordt aangeduid als ‘die mensen’.

Yousef «Ik stond verveeld op. Ik had een beperkte internetconnectie waarmee ik mijn vrienden kon bereiken, ook mijn christelijke vrienden. Die waren in Erbil of hadden het land verlaten. Dan las ik wat, om mijn Engels op peil te houden. Ik heb het geluk dat ik daarvoor niet per se naar de universiteit hoef.

»Eens per week bezocht ik mijn verloofde, soms vaker. In het geheim. Omdat we niet getrouwd waren, mocht ik haar eigenlijk helemaal niet alleen zien.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: