De vele oorlogen (en miljoenen) van Marc Descheemaecker: 'Soms moet je je burgerplicht doen'

, door (rl)

134
vrijbeeld

'Ik ben opgegroeid in een socialewoningblok en heb als dokwerker zakken van 50 kilo gesjouwd. Mij ga je niet onder tafel brullen'

Zo schreef ex-spoorbaas Marc Descheemaecker in zijn boekje ‘Dwarsligger’, dat enkele maanden voor de verkiezingen van 2014 de bemoeizieke stationschefs van de Wetstraat een klap tegen hun kepie verkocht. Nog geen drie jaar later is hij als bestuurslid zelf weer in de zandbak gesprongen. Dit keer om er de belangen van de N-VA te dienen.

‘Platte natrapperij.’ Dat was de teneur nadat Descheemaecker zijn ‘Dwarsligger’ in de rekken had gemikt. De socialisten, met Johan Vande Lanotte op kop, hadden zijn herbenoeming als spoorbaas afgeblokt, en de CEO wou hen dat betaald zetten. Toen de N-VA niet veel later bekendmaakte dat Descheemaecker haar Europese lijst zou duwen, was het plaatje compleet. Maar die perceptie deed ‘Dwarsligger’ oneer aan. Het boek verschaft een onthutsend beeld van hoe het er achter de schermen van de NMBS aan toe gaat. Het blijft een rake aanklacht tegen de verlammende houdgreep van de politiek, de graaimentaliteit in sommige hogere echelons, het profitariaat op de lagere niveaus en de almacht van de vakbonden die misbruiken verdedig(d)en.

Vraag is hoe Descheemaecker zelf terugkijkt op zijn openhartigheid nu hij in sneltempo uitgroeit tot arrangeur van de N-VA, en in die functie een heleboel oude bekenden terugziet.

HUMO In maart is Sophie Dutordoir gestart als nieuwe CEO bij de spoorwegen. Wordt u haar schoonmoeder-met-baard?

Marc Descheemaecker «Dat is zeker niet mijn intentie. Ik heb Sofie eerst gebeld: zij vond mijn komst een goede zaak. ‘Ik weet dat jij me gaat helpen,’ zei ze. Zonder haar fiat had ik het niet gedaan. We kennen elkaar al jaren. Als collega-CEO’s kom je elkaar regelmatig tegen in dit land. We hebben in dezelfde periode onze ouders zien aftakelen en sterven. Toen hebben we echt iets aan elkaar gehad.»

HUMO ‘Zelden werd zo weinig verwacht van een nieuwe CEO als van Dutordoir bij de NMBS,’ schreef De Standaard.

Descheemaecker «De verwachtingen zijn bij de NMBS altijd hoog. Maar de voorbije vijftien jaar is er een verschrikkelijk mismanagement geweest vanuit de politiek. Denk aan de saga’s rond Sophie, Jo Cornu (de vorige CEO, red.) en Christian Heinzmann (die zich in 2002 een week na zijn benoeming tot CEO terugtrok, omdat hij zich geblokkeerd voelde door sommige regeringspartijen, red.). Die zaken hebben de NMBS met een negatief imago opgezadeld.»

HUMO Uw partij houdt die politieke koehandel mee in stand. Dutordoir mocht met haar CD&V-stempel enkel CEO worden als de N-VA vijf zitjes kreeg bij Infrabel en de NMBS.

Descheemaecker «Dat is te belachelijk voor woorden. De regering-Di Rupo heeft beslist dat er bij Infrabel en de NMBS vier zitjes in de raad van bestuur bij komen om de regio’s te vertegenwoordigen. Dat is gewoon de uitvoering van de zesde staatshervorming, die door de N-VA niet eens werd gesteund. Van een grote N-VA-overval is geen sprake. Als je de politieke machtsverhoudingen bekijkt, had de N-VA nog meer bestuurszitjes moeten hebben.»

HUMO Waarom hebt u voor de N-VA gekozen?

Descheemaecker «Ik heb altijd een liberale overtuiging gehad. Maar ik was ontgoocheld in de weinig liberale regeerakkoorden die de VLD telkens afsloot. Rond 2005 ontmoette ik Geert Bourgeois en Bart De Wever en ik begon hun evolutie te volgen. Ze bleken heel standvastig en hun economische programma ging uit van eigen initiatief en verantwoordelijkheid, met corrigerende maatregelen voor de zwakkeren. Dat sloot nauw aan bij mijn overtuiging. Maar als ik mij als N-VA’er had geout, dan zou ik zijn neergesabeld door mijn socialistische voogdijministers.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: