Mijn zomer in Mosul: dagboek van een Vlaamse AZG-medewerkster

, door (hvt)

6
mosul vrijbeeld

'De kinderen leerden op school niet tekenen met potloden, maar tellen met kogels'

Leen Lacroix «Ik ben vertrokken op 4 juli, vijf dagen nadat het Iraakse leger de befaamde Al-Nuri-moskee had heroverd op Islamitische Staat. Of tenminste wat ervan overbleef: vóór hun aftocht uit Mosul had IS de moskee eigenhandig platgelegd. Een week later, op 10 juli, is de Battle of Mosul officieel ten einde verklaard.

»Ons veldhospitaal lag in Hamam al-Alil, een stadje ten zuiden van Mosul. AZG had het hospitaal in februari opgericht, toen Hamam al-Alil was bevrijd en de frontlijn een paar kilometer was opgeschoven.

»Ik werk al jaren voor AZG en had net nog een missie in Syrië achter de rug, dus ik begin de regio beter en beter te begrijpen. Maar de briefing die ons team vlak voor het vertrek kreeg, was toch pittig. We werden gewaarschuwd voor zelfmoordaanslagen, autobommen en kidnappings. De eerste weken na mijn aankomst was ik enorm op mijn hoede. Ik heb de tijd genomen om de lokale dynamiek zo goed mogelijk te begrijpen, om informatie en geruchten te dubbelchecken en van alles te vragen aan ons team van locals. Dat is voor ons de beste veiligheidsgarantie: een goed contact met de bevolking, zelfs met de verschillende gewapende groepen. Hoe beter het contact, des te sneller je geruchten over mogelijke spanningen of aanslagen kan verifiëren. Eén van de regels van AZG was: nooit naar markten of drukke plaatsen gaan. Daar is het risico op aanslagen groter en het is er te druk om de boel te controleren.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: