Woelig 2017: het jaar van Thomas Foket

, door (tp)

3
Thomas Foket 1200
© BelgaImage

'Na mijn openhartoperatie heb ik amper geslapen. Door de pijn, maar ook omdat ik de hele tijd lag te piekeren'

Thomas Foket «Spannend, omdat ik vaak niet wist wat er aan de hand was, wat er ging gebeuren en wat ik moest doen (blaast). Met als dieptepunt het moment dat ik in Bergamo te horen kreeg dat er iets loos was. Ik had bijna alle tests afgelegd: alleen mijn hart moest nog gecontroleerd worden en dan zou het in orde zijn. Maar het was niet in orde. Van op de hometrainer zag ik de dokter zorgelijk naar zijn scherm kijken en er iemand bij halen. ‘Wat is dat hier?’ dacht ik. Ik moest een dag langer in Italië blijven voor twee extra tests. Na de eerste lieten ze me al gaan, waardoor ik gerustgesteld naar België terugkeerde. Achteraf bleek dat ze aan één test genoeg hadden om te besluiten dat het níét goed was. Een paar dagen later hebben ze de knoop doorgehakt en belden ze: ‘De transfer kan niet doorgaan.’»

HUMO In een paar dagen ging je van euforie naar…

Foket (onderbreekt) «Onwetendheid. Ik wist van niks, ik kon maar niet stoppen met piekeren: ‘Wat als?’ Ik dacht niet aan de mislukte transfer, die schoot pas kort geleden voor het eerst door mijn gedachten: ‘Zou ik in de ploeg hebben gestaan bij Atalanta?’ Tijdens de eerste dagen, weken en maanden kon me dat niks schelen, ik was bezig met mijn hart: ik wilde weten of ik ooit nog zou kunnen voetballen. Of sporten tout court. Ik wilde niet de rest van mijn leven moeten denken: ‘Rustig aan, Thomas.’»

HUMO Dat was nochtans wat de cardiologen je zeiden.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: