Het jaar van Nina Derwael: 'Het moet altijd beter en het kan ook altijd beter'

, door (matthias m.r. declercq)

23
Nina Derwael 1200
© Photonews

'Eerst en vooral hoop ik op een goed rapport. En daarna medailles halen op het WK en de Olympische Spelen'

Een vrijdagavond in Gent-Sint-Pieters. Het is donker en het regent. Mannen met aktetassen en paraplu’s lopen gewichtig door de schuifdeuren van de stationshal. Buiten braakt de tram een peloton kotstudenten uit, als door een trechter slokt het station de scholieren op. Onder het grote paneel met vertrekuren en vertragingen staat een meisje met lang zwart haar. Ze heeft een trolley aan de linkerhand en een sporttas op de schouder. Aan weerszijden rennen reizigers haar voorbij. Niemand die haar herkent.

Nina Derwael werd in april in Roemenië Europees kampioene aan de brug met ongelijke leggers en behaalde een paar maanden later, in oktober, brons in diezelfde discipline op het WK in het Canadese Montréal. Zonder overdrijven: dat is een uitzonderlijke prestatie in een zeer concurrentiële en mondiale sporttak. Je zag haar daarna op televisie, in kranten en in magazines, en altijd droeg ze een glitterpakje. Nu niet. ‘Zonder pakje en zonder dot in het haar kan ik anoniem rondlopen,’ zegt ze. ‘Laat me dat vooral zo houden.’

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: