Bierdouches, spookrijders en onvindbare parochiezaaltjes? 40 jaar Humo's Rock Rally (1): de pioniersjaren

, door (jm) en (fvd)

9
1200

Zaterdag 8 april 1978, een eind na middernacht. Ter hoogte van Koekelberg kiest een Volkswagen-camionette de autosnelweg richting Gent. In het busje: jongens die glunderen. Op hun gezichten is sterrenstof geland.

'De finalisten legden bussen in voor hun aanhang. Zo'n finale begon 's middags, dus tegen de uitreiking was iedereen zat'

Alain Tant «Miljaar, wat waren we content. De gastjes uit Ieper hadden gewonnen!»

Alain Tant is de frontman van Once More, de groep die in 1978 triomfeert in de eerste editie van Humo’s Rock Rally.

Tant «We kwamen uit West-Vlaanderen en we wilden het maken. Onmogelijk, was toen de heersende teneur: een grote groep kon in die tijd alleen maar uit Antwerpen of Brussel komen. Dat waren steden met een slotgracht errond. Toch zat er onderhuids bij ons veel ambitie en geldingsdrang: ‘Allemaal uit de weg!’»

Once More heeft een ticket voor de finale verzilverd op de preselectie in Izegem, waar Erik Van Neygen – die van Sanne, ja – de presentator van dienst is.

Tant «Ik hield in die tijd nog een dagboek bij. ‘Joepie, we mogen naar de finale,’ schreef ik daarin.

»We wisten dat we een kans maakten, als we maar op ons scherpst speelden. We hadden twee dingen voor op de rest van het deelnemersveld. Eén: we bestonden al relatief lang – vijf jaar, weliswaar niet in dezelfde bezetting. En twee: we hadden in West-Vlaanderen al op élke omgekeerde zeepkist gespeeld. Dat mag je letterlijk nemen: op veel plaatsen waar we optraden, moesten we zélf een podium meebrengen. We zijn vaak creatief geweest met planken en bierbakken (lacht).

'Alain Tant won de eerste Rock Rally met Once More: 'In mijn herinnering speelden we voor duizenden enthousiaste mensen, maar het bleek een zaaltje van 300 man te zijn''

»Enfin, het liep goed in de finale. En ik kan nog altijd de euforie voelen die ons overspoelde toen Guy Mortier op het podium bekendmaakte dat wij gewonnen hadden.

»Een jaar of twee geleden ben ik nog eens in de Beursschouwburg geweest. Iemand liet me de zaal zien waar het indertijd allemaal is gebeurd. In mijn herinnering hadden we daar opgetreden voor duizenden enthousiaste mensen, maar het bleek een zaaltje voor een man of driehonderd te zijn. Toch een kleine desillusie (lacht).»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: