Laatste loodjes: 'Parfum van de vrijheid'

, door (rv)

Deel
Laatste loodjes: 'Laatste Loodjes'

Ik was toen een schoolhater van 16 met onbestemde artistieke neigingen die volgens de gemiddelde wiskundeleraar weinig goeds beloofden. Het hele lerarenkorps leek overigens uit gemiddelde wiskundeleraren te bestaan. Ik broedde aldoor op ontsnappingsmogelijkheden, of anders trok ik me terug in boeken.

Op een avond las ik: ‘Het leven is vurrukkulluk,’ zei Panda. ‘Jaaa,’ beademde Mees met een zucht. Hij had Panda teerst gezien en aangesproken en mocht nu het dichtst naast haar lopen. Zo af en toe (sublieme elektrische momenten) raakte zijn hand haar heupwiegende heup.’

Terstond gaf het raam van mijn kamer uit op het ruisende Vondelpark op een broeierige zomerdag, een pleisterplaats van Mees, jazz- en barpianist, Boelie, schrijver, en Panda, het tomeloze meisje. Alleen al aan de namen van de personages haalde ik mijn hart op. Het betoverende parfum van de vrijheid nevelde aldoor uit de roman op en in mij vatte de gedachte post dat het leven een professionele vrijetijdsbesteding zou moeten zijn, die neerkomt op het sprokkelen van sublieme elektrische momenten. Ongetwijfeld een levenswerk.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: