Amerikaanse helden van Thalys-aanslag spelen zichzelf in Eastwood-film. 'Het was vechten of sterven'

, door (red)

11

Op 21 augustus 2015 zitten Spencer Stone, Anthony Sadler en Alek Skarlatos op de Thalys van Amsterdam naar Parijs. De Amerikaanse jeugdvrienden, alle drie begin de 20, zijn bezig aan een rondreis door Europa nadat ze elkaar een paar jaar niet meer hadden gezien. Rond kwart voor zes ’s avonds, als de trein net de grens van België met Frankrijk is overgestoken, komt de 25-jarige Marokkaan Ayoub El Khazzani uit het toilet met een AK-47-machinegeweer en een rugzak met bijna driehonderd kogels, klaar om het vuur te openen op de passagiers. Wanneer El Khazzani een eerste keer wil aanleggen, blokkeert zijn geweer. Het trio stormt op hem af en slaagt erin om hem te overmeesteren. Met de hulp van enkele andere passagiers houden ze hem in bedwang tot de politie aankomt. Stone verliest in het gevecht bijna zijn duim als El Khazzani uithaalt met een mes, maar redt wel nog het leven van Mark Moogalian, die is neergeschoten toen hij El Khazzani bij de deur van het treinstel wilde tegenhouden en even verder bloedend op de vloer ligt.

Ook al hebben ze die namiddag vermoedelijk tientallen of zelfs honderden levens gered, de drie vrienden zijn bescheiden gebleven en willen niet voortdurend als helden worden bestempeld, zegt Alek Skarlatos, een ex-soldaat die in de zomer van 2015 net was teruggekeerd van een missie in Afghanistan.

Alek Skarlatos «Als mensen ons zo willen noemen, is dat prima, maar wij kijken daar anders tegenaan. Wij deden gewoon wat moest.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: