Togapraat: Jan en Sarah Leysen, strafpleiters van vader op dochter

© Koen Bauters

, door (tim van steendam)

77

'Ik begrijp Sven Mary. Als ik een moordenaar verdedig, probeer ik ook een zo licht mogelijke straf of zelfs een vrijspraak te halen'

We spreken vader en dochter Leysen in de kunstige zolderruimte van advocatenkantoor Puur Advocatuur, aan de voet van het Kortrijkse gerechtsgebouw. Jan Leysen, kunstverzamelaar in bijberoep, vindt de taxidermie van Koen Vanmechelen exemplarisch voor zijn beroep. Het opgezette dier – half skelet, half hanenkop – vertoont gelijkenissen met zijn gemoedstoestand na een zwaar dossier.

Het mediagenieke assisenproces tegen Ivo Poppe laat bij allebei nog zijn sporen na, maar in tegenstelling tot de diaken, die 27 jaar mag brommen voor de moord op vijf bejaarden, kijken ze er met een goed gevoel op terug. Jan pleitte er voor het eerst samen met zijn dochter, voor wie het haar allereerste assisenzaak was.

Sarah Leysen «Als rechtenstudent zat ik tijdens de assisenprocessen van mijn vader vaak in de zaal om voor hem te supporteren. De sfeer in het hof van assisen kan je nergens mee vergelijken, de druk op advocaten is er heel hoog. Iedereen verwacht dat je presteert, en in de aanloop naar de dag van de uitspraak neemt die druk alleen maar toe. Je kan het vergelijken met een topsporter die naar een wedstrijd piekt.»

Jan Leysen «Assisen is de hoogmis van het strafrecht. De spanning die je de hele week opbouwt, leidt tot een ontlading bij de uitspraak. In de zaak-Poppe was die voor ons iets minder groot, omdat we optraden als burgerlijke partij voor het bisdom Brugge. Als je de beschuldigde of de familie van het slachtoffer verdedigt, beleef je het proces nog intenser.»

HUMO Hoe was het om daar als vader en dochter te staan?

Jan «Zestien jaar geleden stond ik daar nog met mijn vader, Charles Leysen. Dat was een heel fijne ervaring. Samenwerken met familie is handiger. Bij een andere medewerker zal ik mijn woorden meer wikken en wegen, met Sarah praat ik zonder omwegen.»

Sarah «Ik ken mijn vader door en door. Ik zie aan zijn gezicht wanneer ik hem beter even met rust laat.»

HUMO Houdt u dan één oog op het proces en één op elkaar?

Jan «Tijdens de zitting maak ik geen onderscheid tussen Sarah en iemand anders. Enkel toen iemand zei ‘dat er precies geen appels van perenbomen vallen’, drong het tot me door dat mijn dochter daar stond. Het deed wel deugd om dat te horen. Ze hééft ook talent om te pleiten.»

Sarah «Ik was heel zenuwachtig voor mijn pleidooi, ook al had ik het dertig keer geoefend! (lacht) Als jongste van de bende duurde het even voor ik mijn plaats had gevonden.»

HUMO De advocaat van de tegenpartij probeerde u zelfs van uw stuk te brengen.

Sarah «Een politieman had aartsbisschop Jozef De Kesel een rondleiding gegeven, terwijl getuigen normaal buiten moeten wachten. Ik was toevallig ook in de zaal. De aartsbisschop zag de lege persbank en vroeg mij wie daar zat. De advocaat van de tegenpartij had ons zien praten en ging meteen frontaal in de aanval. ‘Ik maak er een incident van!’ schreeuwde hij. Mijn vader kwam meteen tussenbeide: ‘Jij moet haar niet proberen te intimideren!’»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: