Roméo Elvis: de platen die zijn leven veranderden

, door (nj)

65

'Iemand die rapt over een leven dat nog triester is dan het mijne: geweldig!'

1. The Beatles ‘The White Album’ (1968)

Roméo Elvis «Ik ben opgegroeid met muziek. Thuis in Linkebeek heeft mijn vader een enorme collectie cd’s en vinylplaten, en daar maakte ik gretig gebruik van. Ik moet 13 of 14 geweest zijn toen ik er op een dag ‘The White Album’ uitpikte, vooral wegens de hoes: prachtig in al zijn eenvoud. Tot dan toe kende ik The Beatles alleen van hun clichéliedjes, ‘Let It Be’ en zo. Maar met deze plaat, die ik drie of vier jaar aan een stuk heb grijsgedraaid, heb ik ze pas echt leren kennen. ‘The White Album’ zette ook de deur open naar andere muziek uit de sixties: The Rolling Stones, en vooral ook Jimi Hendrix

2. Jimi Hendrix ‘Are You Experienced’ (1967)

Roméo Elvis «Ik denk niet dat er ergens ter wereld een rapper bestaat die een grotere fan is van Jimi Hendrix dan ik. Jimi Hendrix is mijn grootste idool, punt. Let wel: ik heb het alleen over zijn muziek, niet over zijn zware druggebruik of zijn geweld tegen vrouwen. Ça, je n’aime pas.»

HUMO In een interview over de reünie van zijn band Allez Allez zei je vader Marka onlangs in Humo dat jij vroeger gitarist wilde worden. Door Jimi Hendrix?

Roméo Elvis «Ja. Maar ook door mijn vader, die ik thuis vaak gitaar zag spelen. Als kind was ik gefascineerd door zijn job: muziek maken en daar dan applaus en geld voor krijgen, ik vond dat fantastisch. Het werkinstrument van de meeste volwassenen die ik tegenkwam, was de aktetas. Dat van mijn vader was de gitaar. Op mijn 16de, toen ik op internaat zat in Doornik, ben ik zelf beginnen te spelen. Ik bekeek handleidingen op YouTube en ik las gitaarboeken waarin ze je uitleggen hoe je je vingers moet zetten.»

HUMO Hoe kwam het dat jij op internaat zat?

Roméo Elvis «O, dat is simpel: omdat ik me jarenlang als een kleine etter had gedragen, un petit con, en omdat ik van verschillende scholen was gestuurd. Ik zocht altijd de grenzen op, zie je. Dat had ik als kind al, maar in mijn vroege adolescentenjaren werd het erger. Ik stal, ik hing de vandaal uit, ik deed mee aan knokpartijen, ik spoot graffiti waar dat niet mocht.»

HUMO Wat stal je zoal?

Roméo Elvis «iPods van mijn klasgenoten (grijnst). Erg, hè? Ik was de klootzak van de klas, zonder meer. Al denk ik niet dat ik onvriendelijk bevonden werd: ik glimlachte altijd tegen iedereen. Maar wat dat stelen betreft, was ik echt een geslepen vos: ik deed het heel snel. Pas toen ik er van school voor werd gegooid, ben ik ermee gestopt. Sindsdien heb ik nooit meer iets gestolen.

»Ik ben niet trots op dat hoofdstuk uit mijn leven, ook al omdat er geen enkele verzachtende omstandigheid was. Mijn vader was muzikant, mijn moeder actrice en presentatrice, en we hadden thuis geen geldproblemen. Alleen had ik geen zelfvertrouwen, en ik wilde cool gevonden worden door de mensen die ik cool vond. Daar hoorden drugs bij, véél drugs bij momenten, en ook knokpartijen. Toen ik op een dag serieus mot had gekregen – Báf! Báf! Báf! – en bont en blauw thuiskwam, was voor mijn ouders de maat vol. Ik moest het huis uit, en op internaat. Een geschenk uit de hemel, achteraf bekeken. Het deed me goed om op mezelf teruggeworpen te zijn. En ik ging daar in Doornik naar een kunstschool, waar ze me aanmoedigden om creatief te zijn: helemaal mijn ding.»

‘Morale 2Luxe’ van Roméo Elvis &  Le Motel is nu uit bij Universal. Op 8 juli speelt Roméo Elvis op Rock Werchter. Een verslag van de opnames hiervoor is hieronder te zien (artikel gaat door onder de video):

3. Green Day ‘American Idiot’ (2004)

Roméo Elvis «Ik vermoed dat ik Green Day in 2005 voor het eerst op tv zag, thuis in Linkebeek. Het was een liveoptreden dat me alles gaf wat ik van rockmuziek verlangde: energie, provocatie, melodie ook. Ik was instant fan, ook al wegens hun bandnaam – een green day is een dag die je al blowend doorbrengt. Geweldig cool voor de puber die ik toen was (neemt een haal van zijn verdampertje). Inmiddels ben ik volwassen: wanneer ik Green Day nog eens opzet, besef ik wel dat het allemaal nogal gelikt en commercieel was, en niet erg diepgaand. Maar toch blijf ik nummers als ‘Wake Me Up When September Ends’, ‘American Idiot’ en ‘Jesus of Suburbia’ leuk vinden. Het is allemaal zo simpel en zo onschuldig. Green Day, c’est un truc de ket, een band voor kleine jongetjes die verliefd zijn op Amerika.»

HUMO En dat was je?

Roméo Elvis «Très. Ik droeg in die tijd ook altijd het T-shirt van ‘American Idiot’, met een hart erop dat tegelijk een handgranaat is. En toen ik mijn favoriete band in 2005 op Rock Werchter zag, werd ik helemaal gek. Ik was fan-fan, zie je? Ik kende zelfs de levensverhalen van alle drie de leden uit het hoofd. Als ik fan ben, ben ik het voor de volle 100 procent, en lees ik echt alles over mijn idolen. Over Jimi Hendrix kan ik je bijvoorbeeld uit het hoofd vertellen dat hij geboren is in Seattle op 27 november 1942, dat hij van zijn papa zijn eerste gitaar kreeg op z’n 11de, en dat hij in Londen overleden is op 18 september 1970. Onbelangrijke feitjes, maar ik wil dat allemaal weten.

»Weet je wat ik nog een goeie plaat van Green Day vind? ‘Bullet in a Bible’, een liveplaat die is opgenomen in de Milton Keynes National Bowl, in Engeland. Magisch vond ik dat, een Amerikaanse groep die de Engelsen zo om hun vinger kon winden.»

HUMO Een voorbeeld voor jou?

Roméo Elvis «Of ik het ooit in Engeland zou willen maken, bedoel je? Eh, ben non. Ik zou dan in het Engels moeten rappen, en dat zal ik nooit doen. Franstaligen die in het Engels zingen, dat is per definitie belachelijk. Vlamingen komen er nog mee weg, omdat Nederlands dezelfde roots heeft als Engels.»

HUMO Over naar de vierde plaat, dan maar.

Roméo Elvis «De vierde plaat?»

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: