'De mens, een handleiding': lessen in leven en seks van Ruby Wax

, door (ss)

4
ruby wax 1200

'Geluk is willen wat je hebt, niet hebben wat je wilt'

De Amerikaans-Britse tv-ster en schrijfster Ruby Wax (65) en ik kunnen goed met elkaar overweg. Iets wat ik bepaald vleiend zou vinden, ware het niet dat ze in ‘De mens, een handleiding’ schrijft: ‘Ik wil altijd maar behagen. Ik wil dat zelfs mensen die ik niet kan uitstaan van mij houden.’

HUMO ‘De mens, een handleiding’ gaat over hoe de mensheid zich kan verbeteren. Wat zou u zelf verbeteren aan Gods niet onaardige, maar ietwat amateuristische eerste ontwerp?

Wax «Het kan de evolutie niet zoveel schelen of wij gelukkig en evenwichtig zijn of niet. Dat kan beter. En ook: soms lijkt het alsof ons brein, dat wapens heeft uitgevonden, toch minder macht heeft dan die wapens. Is een granaat of een atoombom niet het enige wat de mens heeft uitgevonden om het níét te gebruiken? Dat lijkt me een riskante onlogica. Ook dat moet anders. Iedereen zou van nature meer empathie mee moeten krijgen. Empathie zou niet iets mogen zijn waarvoor je bewust moeite moet doen.»

HUMO Uw boek is ook een jacht op het geluk, en in die zin een zelfhulpboek.

Wax «Geluk is relatief en ongrijpbaar. Maar na een grillig parcours van leven, liefhebben en lijden is naar mijn gevoel één van de definities die zeker kloppen: geluk is willen wat je hebt, niet hebben wat je wilt.»

HUMO Neurowetenschapper Ashish Ranpura vraagt zich in uw boek af hoe anders z’n zoontje opgegroeid zou zijn als hij de vingers van zijn rechterhandje had samengebonden, zodat het kind enkel op vijf vingers kon leren tellen. Is het niet een tikje verontrustend dat een vader zoiets overweegt?

Wax «Er zijn wel meer bizarre zaken gebeurd in de naam van de vooruitgang, met bizarre resultaten. In een onderzoek naar verveling moesten proefkonijnen zichzelf een elektrische schok geven als ze zich verveelden. Eén man gaf zichzelf in een paar uur tijd 120 stroomstoten! Misschien was hij een masochist, maar toch bleek een verontrustend hoog percentage bereid om pijn te lijden in plaats van in te dommelen van verveling. Ashish vertelde me ook over een experiment waarbij ratten zichzelf cocaïne konden toedienen door aan een hendeltje te trekken. Heel wat ratten bleven maar aan dat hendeltje trekken en vergaten al de rest, ook eten, zodat ze apestoned van ondervoeding stierven.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: