Uit de platenkast van Mauro: 'Keats Rides a Harley'

, door (mauro)

Deel
Uit de platenkast van Mauro: 'Mauro Pawlowski'

Ik droomde eens dat onze overheid besloot om alle Limburgers te verbannen naar Amerika. En het verbaasde me niet eens. Wie opgroeit in een provincie die het midden houdt tussen Asnapije en een gezellige versie van The Upside Down, kan alles verwachten. Hoe dan ook zou ik kiezen voor Los Angeles. Ooit ben ik er heel even geweest en het klikte enorm. Langs mijn kant toch. Wie L.A. zegt, denkt aan de Laurel Canyon-scene, met de Eagles, Joni Mitchell en Crosby, Stills, Nash & Young.

Of de sleazy eighties van Guns N’ Roses en Mötley Crüe. Of de properder-dan-een-onder-de-douche-zingende-Mr.-Proper-sound van Toto en consorten. Allemaal grandioos, maar L.A. heeft ook altijd een waanzinnig goede underground gehad. Van The Screamers tot Los Angeles Free Music Society, van Smegma tot Jimmy Smack. Zowat 40 jaar geleden brachten de art punks van de Urinals drie perfect onperfecte ep’s uit, waarvan elk exemplaar allang zou moet behoren tot de permanente collectie van het Los Angeles County Museum.

De nijverige jongens van Urinals deden dat onder hun eigen label (‘Happy Squid Records’) waarop al snel ook de compilatie ‘Keats Rides a Harley’ verscheen. Een release die alles voorstelt wat opwindend is aan een pril opkomend subgenre. Misschien wel mijn favoriete fase in eender welke stijl. De toen nog onbekende The Gun Club staat erop, net als de bezeten Meat Puppets met ‘H-Elenore’. Een plaatje waardoor ik alvast weer helemaal opnieuw wil beginnen.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: