Naema Tahir: 'Het leed van de wegloper'

, door (naema tahir)

Deel
east is east 1200

 Je ziet die man of vrouw denken: ‘Weg hier! En snel!’ Daar eindigt de scène meestal, waarna de rest van de film inzoomt op de gevluchte bruid of bruidegom en haar/zijn nieuwe leven van vrijheid en blijheid. Kortom, de bevestiging dat zij/hij er goed aan gedaan heeft om te vluchten toen dat nog kon.

De achterblijver, degene die gedumpt is, die pijn lijdt, daar gaat het vrijwel nooit over.

Maar een enkele keer wel. Eén van de beruchtste en vreemdste figuren uit het werk van Charles Dickens is de tragische juffrouw Havisham uit zijn roman ‘Grote Verwachtingen’. Juffrouw Havisham is oud, ze brengt haar dagen door in een kamer waar de klokken stilstaan, waar alles al decennialang wegrot. Ze draagt nog de bruidsjurk van haar huwelijksdag, lang geleden, toen haar bruidegom er op de grote dag vandoor ging. Juffrouw Havishams leven is door dat moment getekend, voor altijd.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: