Iedereen blijer: de ideale wereld volgens Sven de Leijer

, door (rv)

28
vrijbeeld

'Spotten is voor mij een spel dat niets te maken heeft met mensen belachelijk maken'

Sven de Leijer is veel tegelijk: applausmeester, publieksopwarmer, deejay, verneukeratief Wetstraatverslaggever en ironisch getinte tv-presentator. En in ‘Hotel Römantiek’ probeert hij met een knipoog vakantieliefdes tussen alleenstaande bejaarden in de hand te werken. Een vraagje tussendoor: is een brandende oude schuur vanzelf een vreugdevuur?

Sven de Leijer lijkt mij, althans in mijn verbeelding, ook iemand die in een zonnige nieuwbouwwijk op zaterdagochtend zijn auto staat te wassen en geintjes maakt met argeloze voorbijgangers: ‘Je moet je altijd goed tussen de billen wassen, want daar wonen óók mensen.’ Alsof hij nog niet genoeg doet, is hij weldra overal in het land te zien in de onemanshow ‘Content’, tot zijn tevredenheid.

Sven De Leijer «Ik probeer met de simpelste dingen tevreden te zijn en ik kan iets negatiefs in iets positiefs omzetten. Zelfs iets héél negatiefs: zestien jaar geleden, toen ik 23 was, is mijn vader gestorven en dat heeft me getekend. Ik was daar vaak intens verdrietig om, maar ik koppelde die trieste gedachten haast intuïtief aan fijne herinneringen aan mijn vader. Mijn verdriet werd er niet minder om, maar toch hielp dat. Ik heb gelukkig veel goede herinneringen aan mijn vader. We deelden een passie voor alles waarop je een motortje kan monteren: een fiets met een motortje, een skateboard met een motortje – andere kinderen hadden zulk speelgoed niet, het was iets tussen mijn vader en mij, óns ding. Ik denk daar graag aan terug. Ik hielp mijn vader ook heel graag in zijn supermarkt, waar ik overigens beter tot mijn recht kwam dan in de schoolbanken.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: