WWWater: superster in wording Charlotte Adigéry

, door (vvp)

607

'Ik hou wel van de punk-attitude: je hoeft geen virtuoos te zijn, je moet gewoon álles geven'

De trofee voor WWWaters derde plaats op de jongste Red Bull Elektropedia Awards (in de categorie ‘Doorbraak’) staat op de kast, maar daar heeft ze zelf niks mee te maken: ‘Mijn lief heeft die daar gezet.’ Het lijkt een beetje de constante te zijn in haar carrière. Adigéry wordt dankzij haar unieke, tegelijk donkere en catchy r&b-elektronica (luister maar naar de geweldige songs ‘WWWater’ en ‘Mine Yours’) op handen gedragen, maar zelf kijkt ze alleen vooruit – behalve wanneer een interviewer haar vraagt om terug te blikken.

HUMO Hoe is je muzikale carrière begonnen?

Charlotte Adigéry «Heel simpel: ik ben gewoon op een podium gaan staan. Omdat ik zoveel mogelijk ervaring wilde opdoen, nam ik alle projecten als sessie- en achtergrondzangeres aan. Ik zong blues, reggae, soul... Alles! Tegelijk wilde ik zoveel mogelijk te weten komen over muziek, dus ging ik studeren aan de PXL-hogeschool. Daar heb ik niet alleen de héle discografie van The Beatles ontdekt, maar ook veel alternatieve bands zoals Nina Hagen en The Slits. Ik hou van bijna alle genres, en ik ontdek graag de verhalen achter een genre, beweging of artiest. Ik zie muziek als één groot samenhangend verhaal, en daardoor voel ik nauwelijks grenzen in die muziek die ik zelf maak.

»Het begon pas echt te kriebelen om een solocarrière te beginnen toen ik de backing vocals mocht verzorgen bij Baloji en bij Arsenal. Dat was enorm leuk, maar al snel voelde ik dat het niet genoeg was. Dat ik ook zélf iets te vertellen had.»

HUMO De bal ging aan het rollen door een klein rolletje in de film ‘Belgica’, waardoor je in contact kwam met je mentors Stephen en David Dewaele.

Adigéry «Ja, Felix Van Groeningen (de regisseur, red.) zocht een zangeres om in één scène een nummer te playbacken. Voor die zoektocht werkte hij samen met Stephen en David, die als Soulwax de soundtrack verzorgden. Ze waren eerst gegêneerd dat ik ‘maar’ moest playbacken – ‘Sorry, we weten dat je een goeie zangeres bent!’ – maar zelf vond ik dat niet erg. Ik was gewoon blij dat ik hen kon leren kennen (lacht).

»Ze vroegen toch om eens een zanglijntje op te nemen. Dat vonden ze goed en daar is het nummer ‘The Best Thing’ van gekomen, dat ik dus mocht inzingen. Ik raapte dan mijn moed bij elkaar en liet hen mijn eigen muziek horen. Ik herinner me hun reactie nog goed: ‘Vree Leftfield, de max!’ (lacht) Ze wilden weten wat ik met mijn muziek van plan was, en boden hun hulp aan: ‘We denken dat jij veel verder kunt raken dan Vlaanderen. Jij gaat het máken.’»

HUMO Wat was jouw reactie?

Adigéry «Whoa whoa, rustig! (lacht) Maar zo is het altijd gegaan wanneer ik met hen samenwerk: zij zien mijn potentieel voor ik het zélf zie. Ik schat Stephen en David héél hoog in, zowel in de Vlaamse als in de internationale muziekwereld. Dat zij zoveel vertrouwen in me hebben, is een zaligheid.»

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: