Dwarskijker over 'Belgium's Got Talent' en 'Down The Road': Verlangen naar een ongeremde, kinderlijke vreugde

, door (rv)

Deel
dwarskijker 1200

'De vraag is wat je met al die akelig synchroon dansende jongens en meisjes moet aanvangen, zodra je hun talent hebt ontdekt'

Belgium’s got Talent

VTM – 2 maart – 1.110.092 kijkers

Op vrijdagavond, als de stress min of meer gaat liggen, heb ik zo mogelijk nog meer behoefte aan amusement dan gewoonlijk. Het gebeurt dan ook dat ik haast willoos voor ‘Belgium’s Got Talent’ postvat, de talentenjacht in den blinde, waarin geboren kenners als Niels Destadsbader, Stan Van Samang en An Lemmens maatgevend zijn. Over de choreograaf Dan Karaty heb ik me al eens afgevraagd of hij wel in dat rijtje thuishoort, maar intussen bespaar ik me die moeite.

Er trekken in dit programma veel acrobatische dansgroepen voorbij, die zich in hun plaatselijke polyvalente zaal het schompes hebben geoefend. Hoe vaak kwam een bejaarde conciërge in nachthemd hun niet zeggen: ‘Het is halftwee ’s nachts, en nu ga ik echt afsluiten.’ Waarna de arme man door de extatische dansers in een drieste improvisatie werd meegevoerd, die hem verhakkeld en met een scheur in zijn nachthemd achterliet. De vraag is wat je met al die akelig synchroon dansende jongens en meisjes moet aanvangen, zodra je hun talent hebt ontdekt.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: