Vers van de pers: 20 jaar 't Hof Van Commerce.

, door (jmi)

45

'– 'Wij zijn nog nooit met de voltallige band in iemands bed beland' – 'Wat niet is, kan nog komen''

‘Twi mc’s en jinnen dj’ omschreef ’t Hof Van Commerce zichzelf in ‘Niemand grodder’. Dat is de afgelopen twintig jaar nooit anders geweest: Flip Kowlier (41) is de Levrancier, Serge Buyse (44) de Dommestik, en Kristof Michiels (44) scratcht en producet als DJ 4T4. We hadden een afspraak met alle drie in de Gentse Vooruit, maar Buyse moet op het laatste moment verstek laten gaan.

Flip Kowlier «Maar dat is niet erg: hij is toch de minst spraakzame van ons drie.»

HUMO Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?

Kowlier «Ik speelde begin jaren negentig bas in het Engelstalige crossovergroepje The Prophets Of Finance, met enkele kameraden. Nico Devroe was onze gitarist, Joost Vandenbroeck (later in Soulsister en De Laatste Showband, red.) drumde en ik speelde bas. We hadden alleen nog een zanger nodig. Toen kreeg Nico de geniale ingeving: ‘Hé, ik zit met een gast in de KSA die vaak een T-shirt van de Red Hot Chili Peppers draagt. Die zal wel kunnen zingen, zeker?’ Dat wasSerge (lacht).»

Michiels «Serge en ik volgden dezelfde vakken aan Sint-Lucas in Gent. Ik kende hem als die stille kerel op de achterste rij, tot een gemeenschappelijke vriend – Piet Stellamans, nog altijd onze roadmanager en het onzichtbare vierde lid van ’t Hof – me een cassette van The Prophets gaf. Ik kon nauwelijks geloven dat die gepassioneerde frontman Serge was. Ik zei hem dat ik zijn band goed vond. Wat later vroeg hij of ik niet eens wou scratchen tijdens een optreden, en voor ik het wist zat ik ook in de band.

»We hebben in zowat elke zaal in West-Vlaanderen drie keer gespeeld, maar we zijn nooit echt doorgebroken. Ook in Humo’s Rock Rally van 1996 zijn we niet ver gekomen. De band is daarna stilletjes uit elkaar gevallen, zonder dat iemand ooit expliciet heeft gezegd dat we ermee ophielden.»

HUMO Het einde van The Prophets betekende wel het begin van ’t Hof in 1997?

Kowlier «Klopt. Ik zat toen op kot in Antwerpen en Serge kwam vaak over de vloer. Dan luisterden we naar hiphop en improviseerden we een beetje in het West-Vlaams: ‘Ej! Jow! ’t Zal wel zijn, joenk!’ Grappig vonden we dat. Op een dag vroeg ik aan mijn kamergenoot of ik zijn drumcomputer eens mocht lenen. Ik bokste een beat in elkaar en schreef een tekst in het West-Vlaams. Gewoon, omdat dat natuurlijk aanvoelde. Het tweede nummer dat ik schreef, was ‘Dommestik en Levrancier’. Ik liet het aan Serge horen en hij schreef meteen zelf enkele strofes. Voor we het wisten, hadden we enkele demo’s opgenomen.

»We lieten onze nummers aan Joost horen en die was meteen enthousiast: ‘We moeten dit aan platenlabels laten horen!’ Hij maakte afspraken en reed met ons naar Brussel. We zijn toen bij Virgin, BMG en EMI geweest. Niemand durfde ons te tekenen. Luc Waegeman van de Kinky Star in Gent was de enige die in ons geloofde. Boven een copycenter in de Overpoort hebben we in een week tijd ons debuut ‘En in Izzegem’ opgenomen.»

Michiels «Ik had toen net een contract getekend bij een productiemaatschappij in Portugal. Ik was nog even in België om mijn spullen te pakken, en toen lieten Serge en Flip me hun debuut horen: afschuwelijk! Geen enkele dynamiek. Dus zei ik: ‘Laat míj jullie plaat eens mixen. Vinden jullie het niet goed, dan brengen jullie maar de oorspronkelijke versie uit.’ Ik heb daar drie dagen aan gezwoegd en honderd euro voor gekregen (lacht). Maar we waren met z’n drieën érg tevreden over mijn mix. ‘En in Izzegem’ lag op 1 februari 1998 in de rekken. Niet veel later werd ‘Dommestik en Levrancier’ een hit op Studio Brussel en besliste ik dat Portugal wel kon wachten.»

HUMO Waar heeft ’t Hof voor het eerst opgetreden?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: