Heleen Debruyne: 'Baarmoeder op poten'

, door (hd)

1
vrouwentongen 1200

Niets om bezorgd over te zijn – ware het niet dat ze er toevallig wat van kent, van bevallen. Ze bijt zich al jaren vast in alle onderzoeken en rapporten over geboortes, in naslagwerken over de geschiedenis van de gynaecologie. Als de onderzoekster die ze is, niet als de baarmoeder op poten die ze tegen wil en dank wordt. Ze roert steeds sneller in haar koffie, begint over de knip – de kut een beetje openmaken met een schaar, zodat de baby er makkelijker uit glijdt. ‘De enige chirurgische ingreep die routineus gebeurt zonder overleg met de patiënt.’

Nu ja, patiënt. Bevallen is geen aandoening. ‘Stel je voor dat je chirurg tijdens een routineoperatie plots ergens een extra sneetje maakt en een stukje orgaan verwijdert, zonder dat op voorhand aan te kondigen? Nou, bij de knip gebeurt dat dus wel. Hopla, de schaar erin.’ Mijn kut krimpt in elkaar. Nochtans, een gloednieuw rapport van de Wereldgezondheidsorganisatie raadt een heleboel routine-ingrepen af: lavementen, regelmatig toucheren, vliezen breken, verplicht horizontaal bevallen, en dus ook die knip. Maar wie in Vlaanderen voor het eerst bevalt, wordt in 65 procent van de gevallen met de schaar bewerkt. Zonder wetenschappelijk bewezen voordeel.

‘Die dokters doen dat niet omdat ze gore sadisten zijn, maar omdat ze vastzitten in hun routines.’ Heel vaak overleggen zorgverleners – dokters, verpleegsters, vroedvrouwen – niet over wat ze van plan zijn en welke protocollen ze volgen. Het doet mij huiveren, met mijn obsessie voor zelfbeschikking, mijn lichaam waar alleen aan wordt geraakt wanneer ik dat wil, op mijn voorwaarden.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: