De 7 Hoofdzonden: Ruben Van Gucht, VRT-sportjournalist. 'Er zit een hongerig beest in mij, dat ik niet wil temmen'

, door (jm)

26

'Ik ben meer bezig met mijn eigenbelang dan met het algemeen belang'

GULZIGHEID

Ruben van Gucht «Ik ben héél gulzig: ik wil een rijk leven. En natuurlijk krijg ik weleens de vraag waarom ik absoluut zoveel wil doen. Maar dat is het hongerige beest dat in mij zit en dat ik niet getemd krijg – niet wíl temmen, ook. Als ik de kans krijg om van mijn boek ‘Sportman’ een theatervoorstelling te maken, dan grijp ik die. Net zoals ik dankbaar ‘Ja!’ zeg als Jacques Vermeire, mijn jeugdidool, me vraagt om samen met hem een show te maken.

»Ik kan ook niet gewoon een beetje sporten om m’n lichaam gezond te houden. Neen, ik wil grenzen verleggen, een stukje beter zijn dan de gemiddelde sporter. En zo is het ook in mijn werk: ik wil het zo graag góéd doen. Als ik ‘De kleedkamer’ maak, doe ik dat vanuit de achterliggende gedachte dat mensen het een fantastisch programma moeten vinden. Of dat ook lukt, is een andere kwestie. Maar het is wel met die drive dat ik aan iets begin.

»Ik sluit niet uit dat ik ooit wat bezadigder word. Misschien zeg ik over een aantal jaar: ‘Het is te veel geworden. Ik concentreer me voortaan op één ding en probeer daarin uit te blinken.’ Maar op dit moment heb ik het gevoel dat ik er nog lang niet ben. Mark Uytterhoeven is mijn grote voorbeeld, en je kunt toch bezwaarlijk stellen dat ik dát niveau al haal. Neen, ik ben nog altijd under construction.»

HUMO Gulzigheid in de iets basalere zin dan: leef je nog altijd zo Tournée Minérale-ig?

Van Gucht «Ik maak vorderingen: tegenwoordig drink ik ’s avonds al eens een goed glas. Mijn schoonvader kent behoorlijk wat van wijn, en ik ben blij dat hij die wereld heeft geopend voor mij. Ik kan zelfs al van een lichte roes genieten – de prettige loomheid die je overvalt na een paar glazen wijn of twee Duvels, dat warme bad. Maar daarna kruip ik wel gewoon in bed, want het echte controleverlies vind ik geen aantrekkelijke gedachte. Ik heb ook een heilige schrik van drugs. In mijn jeugd werd er op een bepaald moment een soort hartritmestoornis bij me vastgesteld. Niets levensbedreigends, gelukkig, en medisch perfect uit te leggen, maar toen is er een zaadje in mijn hoofd geplant. De overtuiging dat ik, als ik ooit iets excessiefs doe, meteen een hartstilstand krijg. Dus neen, ik schuif die overdosis cocaïne nog even voor me uit.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: