Waarom kinderen breken met hun ouders. 'Ik mocht alleen weer naar huis komen als ik een duiveluitdrijving liet uitvoeren'

, door (hvt)

1

Tara Westover had geen doorsnee kindertijd: als jongste dochter uit een mormonengezin met zeven kinderen groeide ze op in Idaho, op de berg Buck Peak, waar het gezin Westover, aangevuurd door haar religieuze vader, zich voorbereidde op het einde der tijden. Volgens Tara’s vader hadden ze daar veel vuurwapens en een eindeloze voorraad perziken in blik voor nodig. De kinderen kregen thuisonderwijs, wat vooral neerkwam op de Bijbel lezen. Ook het ziekenhuis was een oord van verderf en dokters waren des duivels. Als er kwaaltjes bestreden moesten worden – haast dagelijkse kost door het gevaarlijke werk in de schroothandel van vader – had Tara’s moeder, een kruidenmengster, daar de perfecte zalf of etherische olie voor. Toen Tara als kind een zware keelontsteking kreeg, was vaders raad: ‘Ga met je mond open in de zon staan, dan geneest het wel.’ Ze hield het een maand vol.

Toch wist Tara zich, tegen de zin van haar ouders, op haar 17de in te schrijven aan een universiteit. Ze schopte het tot Harvard en Cambridge, maar voor die academische carrière betaalde ze een hoge prijs: hoe meer ze leerde over de buitenwereld, des te minder ze paste in het strakke keurslijf van haar ouders. Uiteindelijk kwam het tot een breuk.

HUMO Gek genoeg was je ongewone opvoeding niet de reden voor die breuk. Je lijkt het je ouders niet eens kwalijk te nemen.

tara westover «Wat jij shockerend vindt aan het boek, was voor mij alledaags. Tot mijn 17de ben ik amper van die berg gekomen. Ik wist niet beter en had niks om mee te vergelijken.

»Wat mijn vader zijn gezin aandeed, klinkt krankzinnig, maar het was zijn manier om ons graag te zien. Het is niet alsof hij óns medische hulp ontzegde en zelf wél naar het ziekenhuis ging. Van alle gewonden die er zijn gevallen op de berg, was mijn vader er het ergst aan toe: hij raakte vreselijk verbrand toen hij een olietank probeerde open te snijden met een lasbrander en het ding ontplofte. Hij weigerde naar het ziekenhuis te gaan en liet zijn brandwonden behandelen door mijn moeder, die er een zalf van smeerwortel en lobelia opsmeerde. Mijn ouders hebben veel schade aangericht in mijn jeugd, maar niets van dat alles is ons met voorbedachte rade aangedaan. Al geef ik toe: de gevolgen zijn dezelfde.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: