Muzikale royalty: Tsar B. 'Ik keek veel harder op naar Mozart dan naar K3'

© Carmen De Vos

, door (vvp)

365

De blik van Justine Bourgeus reikt – zoals bij veel beloftevolle Belgische muzikanten – tot ver buiten de landsgrenzen. Haar alias vond ze in de sprookjes over tsaren en tsarina’s die haar als kind fascineerden (‘de B staat wel gewoon voor Bourgeus’), en haar grootste optredens tot nu toe gaf ze in het buitenland: in de beroemde stripclub Cheetahs in Los Angeles, op een New Yorks defilé en op een prestigieus feest van Givenchy in Parijs, zij aan zij met Karen Elson en Romy Madley Croft van The xx. Maar ook de fans in eigen land is ze niet vergeten: op 29 april vult ze de AB en in het najaar volgt een debuutplaat waar vol spanning naar uitgekeken wordt.

HUMO Wanneer heb jij je liefde voor muziek ontdekt?

Justine Bourgeus «Dat moet – ik doe een gokje – op mijn 3de geweest zijn, toen ik naar concerten begon te gaan.»

HUMO Op je 3de?

Bourgeus (lacht) «Klassíéke concerten, hè: niet gevaarlijk voor mijn oortjes. Toen ik een orkest zag spelen, keek ik alleen naar de eerste viool. Ik was meteen verliefd. Mijn ouders huurden een viooltje voor me, een instrument kleiner dan je hand, waarvan elke snaar een dierennaam had. De laagste snaar was de beer, de hoogste het vogeltje.

»Op mijn 5de ben ik met een strijkstok beginnen te spelen. Helaas voor mijn ouders, want voor je dat instrument een beetje onder de knie hebt, ben je gauw vijf à tien jaar verder (lacht). Ik oefende niet zo veel. Ik was wel een gepassioneerde leerling, maar ik deed alleen mijn best wanneer het echt moest – tijdens de examens – en thuis niet.»

HUMO Hoe komt dat?

Bourgeus «Ik had geen geduld. Zeker in het begin heb ik héél vaak op het punt gestaan om mijn viool in duizend stukken te gooien. Ik hield me alleen in omdat ik wist dat die veel geld waard was – voor een kind wordt een groot bedrag al snel een fortuin. Dat heeft die viool gered (lacht).»

HUMO Luisterde je toen alleen naar klassieke muziek of ook naar pop?

Bourgeus «Met popmuziek was ik niet bezig. Ik ben opgegroeid in de hoogdagen van K3, de idolen van mijn vriendinnen. Maar ik had het gevoel dat ze mij als een baby behandelden, en dat vond ik maar niks. Ik wilde heel graag serieus zijn: ik keek veel harder op naar Mozart dan naar K3 (lachje).

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: