In de staart van het peloton: 'Wielrenners zijn monniken'

, door (mvst)

13

Dat de heren winnaars niets zijn zonder hun knechten, vergeten we gemakshalve. In ‘Wonderful Losers’ richt de Litouwse regisseur Arunas Matelis zich met poëtische beelden voor één keer op die waterdragers en hulpverleners, die koers na koers klaarstaan om de helden te helpen.

HUMO En dat allemaal omdat je vroeger zelf wielrenner wilde worden?

ARUNAS Matelis (lacht) «Klopt. Als je 14 bent, wil je maar één ding: de grote winnaar zijn. Gaandeweg besefte ik dat bij wielrennen ook veel opoffering komt kijken, en dat dáár de heroïek zit: je eigen hoop opgeven, jezelf in dienst stellen van iemand die meer getalenteerd is. Dat gaat bijna in tegen het basisidee van sport dat je de eerste moet zijn. Maar dat maakt het net zo menselijk, als je je betekenis moet vinden in dat wegcijferen.

»Daarom wilde ik vertellen over de renners in de schaduw. Omdat het eigenlijk geen losers zijn. Vaak kúnnen ze wel winnen, heel soms doet één van hen dat ook, maar ze hebben gewoon besloten om hun talent ten dienste van iemand anders te stellen. Soms werken ze harder dan de winnaars, zelfs al verdwijnen ze 10 kilometer voor de eindmeet uit de race.»

HUMO Wat drijft hen daartoe?

Matelis «Daar is niet één antwoord op te geven. Het is een soort toewijding die me aan middeleeuwse monniken doet denken. Als je die scène in het begin ziet, waarin Massimo Branca in een bergriviertje gaat baden om zich te harden, dan kun je dat alleen met zo’n gestrengheid vergelijken. Aan hun gezicht kun je aflezen dat ze blij zijn om zich op te offeren.»

HUMO Zet het wielrennen soms niet te hard in op die heroïek? Twee weken geleden moest de sport met Michael Goolaerts nog maar eens een dode betreuren.

Matelis «Het is een harde sport. Op asfalt vallen is nu eenmaal iets anders dan op gras landen. De risico’s zijn groot, elke val kan het einde van je carrière zijn. Maar dat is ook het mooie: dat het je voorbij je grenzen duwt, en je méér laat doen dan je dacht te kunnen. Dat lijden heeft iets spiritueels. Het inspireert me.»

Humo 4050/16 17 april 2018

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 17 april 2018

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: