Eeuwig spits Jan Mulder: 'Gert Verheyen'

, door (jan mulder)

Deel
vrij

Ik ken Jan. Vader van Gert. Jan, filiaalhouder van een bank in Hoogstraten en in zijn vrije tijd profvoetballer, ging in 1971 van Beerschot naar Anderlecht. Jan is Jan Verheyen. Hij won drie Belgische bekers na elkaar, werd nog gekozen voor het nationale elftal toen hij in de derde klasse bij Union Sint-Gillis speelde. Hij schreef geschiedenis als de man die de Rode Duivels in 1973 naar het WK in Duitsland schoot – áls scheidsrechter Kazakhov dat zuivere doelpunt niet had afgekeurd.

Was er destijds, 18 november 1973 is de gehate datum, een VAR in het Olympisch Stadion van Amsterdam geweest, dan had niet Oranje maar België de WK-finale tegen de Duitsers gespeeld en had niet Johan Cruijff maar Jan Verheyen de wereld aan zijn voeten gekregen. Het was een situatie die vaak voorkomt bij buitenspel: geen buitenspel. Een minuut voor tijd nam Paul Van Himst met de buitenkant van de rechtervoet een vrije trap op links, de bal zeilde over alles en iedereen heen, de slimme Jan Verheyen koos de juiste positie, scoorde en Kazakhov keurde af.

Jan werd op de verkeerde manier beroemd. Gert zal revanche nemen en beroemder worden. Tenminste, als je de voortekenen en de berichten geloven mag. Gert was een geweldige speler bij Club Brugge, Anderlecht en de Rode Duivels en is nu coach van de nationale U19-ploeg en analist bij Proximus en de VRT. Zin in het trainerschap had hij niet, de heisa eromheen stoorde hem te veel. Doodzonde, treurden vrienden en kenners, onder wie bondscoach Roberto Martinez.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: