Het grote dubbelinterview: Koula Terkessidis en Danira Boukhriss, moeder en dochter

, door (tr)

16

'Eén keer per jaar maken we hevige ruzie, met veel lawaai en gebleit. Goeie cinema!'

Danira (27) is al de tweede generatie Terkessidis bij de VRT. Moeder Koula was in de jaren 90 reporter voor programma’s als ‘Couleur locale’ en ‘Afrit 9’, vandaag werkt ze als redactrice achter de schermen mee aan uitzendingen van de openbare omroep. En tijdens de middagpauze geeft ze yogales aan overwerkte collega’s. Nu bereiden moeder en dochter de slotshow van Iedereen tegen Kanker voor, het eerste programma waar ze samen bij betrokken zijn. Tussendoor pent Danira naarstig voort aan de tekst die ze op Moederdag zal voordragen op het jaarlijkse evenement De Verschijningen in Houthulst-Merkem. Daar brengt ze samen met Lize Spit, Aagje Vanwalleghem, Ingeborg en Marleen Temmerman een lofrede aan De Moeder: ‘Ik weet nog niet helemaal wat het zal worden, maar als ik haar aan het huilen kan brengen, is mijn missie geslaagd.’

Danira Boukhriss Terkessidis «Ik heb vrienden die soms laten vallen dat ze hun moeder al twee weken niet gezien hebben. Dat vind ik zo raar. Niet dat ik daarover wil oordelen, maar ik kan me dat niet inbeelden. We horen elkaar vrijwel elke dag, en we zien elkaar minstens wekelijks. Tenzij één van ons tweeën in het buitenland zit. En als het niet lukt om af te spreken door een drukke agenda, proberen we tussendoor kort bij te praten tijdens een koffiepauze. Het heeft zijn voordelen, allebei voor de openbare omroep werken (lacht).»

HUMO Het is bekend dat je op de vermelding van je beide familienamen staat, vaak tot wanhoop van lay-outers die alles in een kolom moeten zien te passen.

Danira «Het is toch een supermooie combinatie? En daarnaast is het voor mij niet meer dan logisch. Mijn moeder heeft me negen maanden gedragen, dan mag ze ook haar naam op het afgewerkte product zetten (lacht). Eerst heette ik zelfs Danira Terkessidis: mijn ouders waren niet getrouwd toen ik geboren werd, mijn vader moest me wettelijk erkennen als hij wilde dat ik zijn naam droeg.

»Er zijn maar vijf mensen met de naam Terkessidis in Vlaanderen: wij tweeën, de zus van mama en haar twee dochters. Ik beschouw die naam als een eerbetoon aan mijn overleden Griekse grootvader.»

Koula Terkessidis «Toen ik onlangs naar de autokeuring moest, vroegen ze daar of ik jou misschien kende (lacht). Je ziet, mensen onthouden die naam toch. Officieel heet Danira wel alleen Boukhriss. Nu heb je een wet die een dubbele familienaam mogelijk maakt, maar toen ze geboren werd, was dat nog niet zo. En je kunt een dubbele familienaam blijkbaar niet met terugwerkende kracht aanvragen.»

Danira «Je kunt je familienaam wel laten veranderen, maar er komt heel wat administratie bij kijken. En zonder ernstige motieven is het niet simpel. Bij dezen wil ik een oproep doen aan minister Geens: doe er alstublieft iets aan (lacht).»

HUMO Qua uiterlijk zijn de gelijkenissen duidelijk, maar lijken jullie karakters ook op elkaar?

Koula «Eén belangrijk verschil is dat ik niet graag interviews geef (lacht). Ik sta niet graag in de belangstelling, terwijl Danira daar geen enkele moeite mee heeft. Ze is ter wereld gekomen met haar ogen open, ze eiste meteen de aandacht op. Ze is in haar element in de schijnwerpers, terwijl ik al blokkeerde als ik iets moest voordragen op school. Dat bewonder ik aan haar.»

Danira «Jij kunt ook extravert zijn, hoor. Anders zou je toch nooit yogales geven aan dertig mensen tegelijk? Maar ik snap die introverte kant wel, die heb ik ook ergens zitten. Op veel vlakken lijken we toch erg op elkaar. Soms hoor ik mezelf iets zeggen en denk ik: ‘Ik ben net mijn moeder.’ We zijn ook allebei erg ontvlambaar.»

HUMO ‘De zuiderse furie,’ zei Danira in haar 7 Hoofdzonden-interview in Humo. Is die erfelijk?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: