Het ontroerparcours van Hendrik Willemyns (Arsenal). 'Muziek lijkt erg op seks. Als ik in mijn eentje een song maak, dan zit er minder leven in'

© Johan Jacobs

, door (jmi)

8

HUMO Even leek het alsof er nooit nog een nieuwe plaat van Arsenal zou komen. Wat was er aan de hand?

Hendrik Willemyns «De chemie tussen John en mij was verdwenen. Na vijftien jaar en vijf platen hadden we alles gezegd en gedaan. Stoppen leek spannender dan doorgaan. Ik heb toen een jaar lang nagedacht over muziek en mijn filmplannen. En plots wist ik wat we met Arsenal moesten doen. Ik belde naar John en zei: ‘We moeten terug naar Nigeria.’ Ik was wel bang dat hij zou weigeren. In 2010 waren we voor het Canvasprogramma ‘Paper Trails’ samen naar Nigeria geweest en toen heeft iemand een pistool tegen ons hoofd gehouden. John is daar lang niet goed van geweest en hij stond niet te springen om terug te gaan. Maar hij vertrouwde me, hij ging mee en we hebben ons tien dagen rot geamuseerd. Daar hebben we elkaar teruggevonden.»

HUMO Jij hebt er minder problemen mee als iemand een pistool tegen je hoofd zet?

Willemyns (lacht) «Dat zou ik niet zeggen. Maar ik was toen als documentairemaker in Nigeria. Bij alles wat er gebeurde, dacht ik: ‘Welk interessant beeld kan dit opleveren?’ Ik heb zelfs naakte lijken langs de straat gefilmd. Toen ik enkele vrouwen filmde die langs de weg bananen verkochten, vroegen ze daar geld voor. Ik wilde hen 500 naira betalen, ongeveer 1 euro, maar ze gingen daar niet mee akkoord: ze wilden 500 dollar. Ik weigerde, maar voor ik het wist hield een militair ons onder schot. Hij mikte op onze chauffeur, maar ik riep: ‘Het is mijn schuld, sorry! Wat moet ik doen om het recht te zetten?’ Ik keek in zijn ogen en wist dat hij me niet zou neerschieten. Hij heeft ons eens goed uitgelachen en daarna met rust gelaten.

»Oorlogsfotografen zeggen vaak dat ze in een bubbel werken, en ik heb dat daar ook gevoeld. Wellicht raakte het me daarom minder dan John.»

HUMO Ben jij een harde jongen?

Willemyns «Mijn vrouw zegt vaak dat ik heel hard kan zijn. Dat is waar, ik kan kritiek geven op een begrafenisceremonie, bij wijze van spreken (lacht). Toch denk ik dat ik snel ontroerd raak, in een warm bad, bijvoorbeeld. Of door een gedicht, of een grappige of slimme opmerking van één van mijn kinderen.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: