Dwarskijker over 'Liefde voor muziek' en 'Belpop: Luc De Vos': 'De aangeboren scepsis van plattelanders'

, door (rv)

43
luc de vos 1200

Liefde voor muziek

VTM – 7 mei – 540.345 kijkers

In ‘Liefde voor muziek’, voor mijn part het aardigste amusementsprogramma dat VTM dezer dagen te bieden heeft, zitten als vanouds ook scènes waarin het deelnemersveld tegen betaling doet alsof het onder intimi vakantie viert in Spanje. Leer mij de showbizz kennen. We zagen al hoe Niels Destadsbader, het multi-inzetbare pop-upidool, deerlijk flirtte met Sharon den Adel, het boegbeeld van de symfonische rockband Within Temptation. Symfonische rock is een gezwollen muziekgenre met vuurwerk, rook- en dondermachines: het goede nieuws is dat we de bevrijdende punk aan onder andere dat soort bombast te danken hebben, maar genoeg over muziek.

In de aflevering waarin het repertoire van Silvy De Bie, de stem van Sylver, een beurt kreeg, zagen we hoe de zangvogels altezamen een feestje simuleerden waarop slechts acht mensen waren afgekomen. Ze dansten een beetje in het ijle als ze al niet ter plaatse stommelden op ‘Sweet Dreams (Are Made of This)’ van Eurythmics. Opdat eeuwige thuisblijvers zouden geloven dat die party in Gran Villa Rosa een dolle boel was, lieten sommige feestgangers zich volkomen uitgevloerd fotograferen, ostentatief met een fles in de hand. Die pose zag eruit als een negentiende-eeuwse moralistische prent die voor de gevaren van alcohol waarschuwt. Ach, we weten allemaal dat zangers ter bescherming van hun delicate orgaan vroeg onder de wol kruipen. Nadat ze eerst luidruchtig hebben gegorgeld met een aftreksel van eikenschors vermengd met de ochtendpis van een Oekraïense maagd. Let wel: voor artiesten die hun gemoedsleven liever al gruntend tot uiting brengen, hoeft dat allemaal niet.

Hoewel er over smaak niet valt te redetwisten, doe ik haast niets anders. Het repertoire dat in ‘Liefde voor muziek’ aan bod komt, gaat gewoonlijk aan mij voorbij, maar ik hoor in dit programma geregeld op van de onvermoede mogelijkheden die in een song besloten liggen: Gert en Sarah Bettens diepten tweestemmig intimistische country op uit de Eurodance van ‘Where Did the Love Go’ van Sylver – een traan kist in een smeulend kampvuurtje – en Jasper Steverlinck, wiens cherubijnenzang net iets unieker is dan het stemgeluid van zijn dierbare collega’s, maakte iets subtiels van Sylvers dommig pompende ‘Turn the Tide’. De geest van Elvis waarde over het onderstel van Helmut Lotti, toen die zich op een Vegasiaanse rock-’n-rollversie van ‘Forgiven’ stortte.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: