Jonge Leeuwen: Cameron Vandenbroucke (19), dochter van Frank Vandenbroucke

© Carmen De Vos

, door (sdj)

64

(Verschenen op 14 mei 2018)

'Ik zou zo graag van mijn vader willen horen of ik goed genoeg ben om in het wielrennen iets te bereiken'

Chantal Vanruymbeke «Ze is nog steeds kwaad omdat Franklin Six, haar neef met wie ze traint, haar elke keer dichterbij liet komen, en telkens als ze hem bijna had ingehaald, weer wegspurtte.»

Cameron Vandenbroucke «Ik mis nog steeds explosiviteit. Hoe hard ik er ook aan werk. Nu, dat is normaal, hè. Ik fiets nog niet zo lang.»

HUMO Maar je stort je er nu echt op.

Cameron «Ja, maar ik heb nog werk voor de boeg. Ik zou meteen bij de profs starten.»

Chantal «Er hebben al heel wat ploegen gebeld.»

Cameron «Vier, ja. Maar ik ben er echt nog niet klaar voor. Voor het zover is, wil ik eerst aan een kleine koers meedoen. In het geheim. Als dan blijkt dat ik niks voorstel, begin ik er niet aan. Zodra ik aan de start verschijn, zijn alle ogen op mij gericht en ik kan het me met mijn naam niet permitteren te falen.

»Toen ik nog atletiek deed en in het hardlopen wedstrijden begon te winnen, zei iedereen ook al de hele tijd dat ik een waardige opvolger van mijn vader was. ‘De koploopster is de dochter van Frank Vandenbroucke,’ riepen ze elke keer door de luidspreker. Dus als ik begin te koersen, moet ik er echt staan.»

HUMO Bij welke ploeg zou je graag rijden?

Cameron «Bij Quick•Step natuurlijk. Maar zij hebben me nog niet gevraagd.»

HUMO Maar toen je Patrick Lefevere belde om te vragen of je er als studente communicatie stage kon lopen, mocht je meteen komen.

Cameron «Ja (lacht). We kennen hem goed, hè. De stage zit er nu bijna op. Ik mocht het Twitteraccount en de Instagrampagina beheren, ik moest foto’s van wedstrijden posten en zo, en ik heb met perschef Alessandro Tegner samengewerkt. Ik vind het zalig. De spanning en de opwinding toen we Luik-Bastenaken-Luik wonnen! Daar hou ik zo van. Ik voel me ook thuis in de wielerwereld. Ik ben nu eenmaal opgegroeid in een familie waar het alleen maar over wielrennen ging, hè. Bij Quick•Step ken ik veel mensen, en iedereen kende mij natuurlijk, ook de renners.»

HUMO Jij werd als kind op een koersfiets gezet zodra het kon, zoals bij elke Vandenbroucke. Maar je vond koersen toen niks.

Cameron «Neen, dat is waar. Maar toen ik door problemen met mijn enkel niet meer kon lopen, miste ik de adrenaline van de competitie en het winnen verschrikkelijk. Ik ben wel vijftig keer naar kinesist Lieven Maesschalck geweest en ik heb drie keer geprobeerd een comeback te forceren, maar het ging niet.

»Papi (grootvader Jean-Jacques Vandenbroucke, red.) had me op de fiets gezet om te revalideren. Op den duur daagde hij me uit hem bij te houden, en zo heb ik de smaak van het fietsen te pakken gekregen.»

HUMO Het is wel bizar dat je, net toen je loopwedstrijd na loopwedstrijd won, door een auto bent aangereden, precies zoals je vader is overkomen.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: