Na de hersenbloeding: Eric Gerets, de eerste Belg die de Champions League won

, door (jha)

145
A1
© Geert Van De Velde

Op z’n Gouden Schoen uit 1982 na, herinnert niets in zijn statige vierkantshoeve in het Limburgse Boorsem aan zijn rijke voetbalcarrière. Zaterdag staan Real Madrid en Liverpool tegenover elkaar in de finale van de Champions League, een prijs die Eric Gerets precies dertig jaar geleden won. Met PSV versloeg hij Benfica, in wat toen nog de Europabeker voor Landskampioenen heette.Eric Gerets «Vraag me geen details over die wedstrijd, ik zou het begot niet meer weten. Ik weet alleen nog dat het geen hoogstaande match was. Het was een tactisch steekspel dat op 0-0 eindigde en op strafschoppen uitdraaide. Achteraf vergeet je dat. Wat blijft, is het besef dat je deel hebt uitgemaakt van iets heel moois. Er gaat niets boven het winnen van de Champions League: dat is het hoogst haalbare in clubverband. Nog altijd voel ik me trots dat ik de enige Belg op die erelijst ben.»

HUMO En Daniel Van Buyten dan, met Bayern München in 2013?

Gerets «Hij zat op de bank en is niet ingevallen (grijnst). Soit, het is allemaal allang voorbij. Een mooie herinnering, dat wel, maar daar koop je niets voor. Ik mag dan de enige Belg zijn, ook daar kan snel verandering in komen.»

HUMO Buiten Ronald Koeman en Søren Lerby telde het toenmalige PSV weinig grote namen. Ruud Gullit was vertrokken en Romário moest nog komen.

Gerets «Ik heb tien fantastische jaren beleefd in Eindhoven, zeven als speler en drie als trainer. Topjaren. De namen sprongen misschien niet in het oog, maar sommige jongens zijn in die periode enorm gegroeid. Neem nu Berry van Aerle. Toen ik bij PSV kwam, werd hij nog verhuurd aan Antwerp. Hij kwam terug en we hadden een fantastische tijd samen: hij als rechtsmidden, ik als rechtsachter.»

HUMO Jij stak de trofee als aanvoerder de lucht in. Maakte dat het nog specialer?

Gerets «Het moment dat je die beker mag opheffen en aan je fans kunt tonen, is best bijzonder. Ruud Gullit was aanvoerder, tot hij op een vertrek aanstuurde en moeilijk deed. Toen kreeg ik die band. Bij Standard droeg ik hem ook, en bij AC Milan één keer, toen Franco Baresi geblesseerd was.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: