Laatste loodjes: 'De schoen van Hautekiet'

, door (rv)

Deel
hautekiet 1200

Als bezemwagen tufte er een VW-busje achter hem aan, het geliefkoosde voertuig van hippies en square melkboeren. Zo’n fietstocht staat vast sympathiek, gewoondoenerij is geruststellend, maar naar mijn smaak moet je een Blijde Uittreding toch meer luister bijzetten. Waarom liet Jan Hautekiet zich niet faraonisch in een draagstoel rondvoeren? Getorst door vier dampende stagiairs. Een vijfde stagiair zou de radiovorst dan met een waaier van pauwenveren koelte toewuiven. En langs de kant van de weg zou het dankbare volk, als uit één mond, bij wijze van eerbetoon een huig-r aanhouden, tot bloedens toe. Zo mooi werd het dus niet.

Wel mooi was een anekdote die ik tijdens ‘Touché’ opving. Een jonge redactrice van ‘Hautekiet’, die haar naam wilde vestigen, had het weergaloze oeuvre van Joni Mitchell hardop als kattengejank afgedaan. Waarop Jan Hautekiet, in een opstoot van gramschap, ermee dreigde een schoen naar haar hoofd te gooien. Hij hield zich jammer genoeg in – de dagen van ‘Hallo Hautekiet’ lagen al lang achter hem – maar niettemin: wat is dreigen met een schoen toch een mooi voorvaderlijk gebaar! De redactrice was geschrokken, die keer, maar nu vond ze Jan Hautekiet een warme en zachtzinnige man. Los daarvan bleef ze erbij: Joni Mitchell was kattengejank.

Ik acht het geraden om elk muzikaal advies van deze recidiviste consequent in de wind te slaan. Rudy Vandendaele

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: