Eden Hazard, de meester-tovenaar van de Rode Duivels: 'Ik wil de beste voetballer ter wereld zijn'

© BelgaImage

, door (red)

37

'Messi is tien keer beter dan ik. Zijn statistieken zeggen alles, dus stop met ons te vergelijken'

Op een novemberdag in 2008 ziet Frankie Vercauteren Eden Hazard tijdens de wedstrijd Lille OSC – Saint-Etienne na een paar heerlijke schijnbewegingen de bal perfect in de linkerhoek plaatsen. Vercauteren is op dat moment de assistent van bondscoach René Vandereycken en weet als voormalige linksvoor van Anderlecht en van de Rode Duivels meteen welk vlees hij in de kuip heeft. De avond erna krijgt Eden een telefoontje met de vraag om zich bij de Rode Duivels te melden. Pas 17 jaar en 216 dagen oud en al Rode Duivel, de zevende jongste aller tijden. Hij moet op zoek naar een chauffeur om hem naar de plaats van afspraak te brengen, want een rijbewijs heeft hij nog niet.

Bij zijn debuut weet Hazard dat hij in een ploeg met een voorzichtige coach terechtkomt. Tegelijk is zijn selectie een teken dat die in hem gelooft en hem zal beschermen. Het is een mooie beloning die hij niet verwacht had, verkondigt hij op zijn eerste persconferentie als Rode Duivel, waar de journalisten als vliegen op afkomen. Ze willen kennismaken met de voetballer die nog geen seconde in een profelftal in België heeft gespeeld en toch al als de Mozart van het Belgische voetbal geldt. Hazard straalt vastberadenheid uit. Twee dagen later raakt bekend dat hij en Rijsel een akkoord voor een vierjarig contract hebben bereikt.

Het Belgische elftal beleeft horrorjaren als Eden Hazard op 19 november 2008 voor het eerst het shirt van de Rode Duivels aantrekt. Om de paar maanden zal er een nieuwe bondscoach in de dug-out zitten. Spelers ruziën, hebben weinig discipline en de prestaties vallen tegen. Sommigen verdienen fabelachtig veel geld. Ze krijgen het etiket ‘generatie van de Vuittontasjes’, parvenu’s en pseudovedetten die in het interlandvoetbal nog niets bewezen hebben. Hazards eerste grote doel als Rode Duivel is opnieuw een plaats in de eindronde van het WK versieren, na de pijnlijke afwezigheid op het WK 2006 in Duitsland, die de mooie reeks van zes opeenvolgende deelnames had onderbroken. In de aanloop naar het WK 2010 vervangt hij de geblesseerde Stijn De Smet. Na 77 minuten gunt Vandereycken hem zijn vuurdoop, in een oefenduel tegen Luxemburg. De partij eindigt op 1-1, maar Eden krijgt lovende kritieken na zijn sprankelende debuut en zijn dribbels vanuit zijn positie centraal achter de spitsen, zijn lievelingsplek, vanwaar hij naar de flanken kan uitwijken. Ook de coach is vol lof.

In zijn eerste match met inzet – hij valt een halfuur voor het einde in – thuis tegen Bosnië en Herzegovina, kraakt België. De ene na de andere nederlaag volgt. Uiteindelijk eindigen de Belgen vierde op zes in hun groep, op twintig punten van winnaar Spanje, en zijn ze uitgeschakeld. Onder Vandereycken verliezen de Rode Duivels meer dan ze winnen.

'Mijn grootste droom is de Gouden Bal. Ik wil de beste voetballer ter wereld zijn'

RENÉ VANDEREYCKEN «Die eindronde hebben we gemist door een gebrek aan ervaring en vooral door te weinig aanvallend talent. Als Wesley Sonck afwezig was, wisten we niet hoe we moesten scoren.»

Vandereycken betrok zijn bankzitters wel zoveel mogelijk bij de matchen. ‘Op de bank hield ik Eden samen met de andere wisselspelers zo dicht mogelijk bij mij, zo hoorden ze wat ik zei. Dat was een deel van hun opleiding. Over het algemeen was ik tevreden over Eden. Je moet niet te streng zijn met jongeren.’

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: