Heleen Debruyne: 'Abortus is geen schande'

, door (heleen debruyne)

Deel
aboryus 1200

Ik zou het filosoofje kunnen negeren, maar als de geschiedenis iets leert, is het dat je verworvenheden maar beter zorgvuldig blijft bewaken. Bovendien staat abortus ook in ons land nog steeds in het strafrecht.

‘Is het gemak van de moeder meer waard dan het leven van het kind? Is het zelfs te veel gevraagd om het ter wereld te brengen?’ schrijft Othman El Hammouchi. Een vrucht is vóór grofweg tweeëntwintig weken in de baarmoeder niet levensvatbaar zonder de moeder. De moeder is een autonoom individu, de vrucht draagt de mogelijkheid in zich om dat ooit te worden. Bijna net zoals een zaadcel. En ja, het is wel degelijk veel gevraagd om een kind ter wereld te brengen: een zwangerschap is altijd een risico, een aanslag op het lichaam. Een kind baren en afstaan is ook nog eens een aanslag op de psyche.

Vrouwen aborteren dan ook al zolang ze slim genoeg zijn om daar trucjes voor te bedenken. Historische bronnen vermelden kruidenmengsels, zware arbeid, keiharde massages, vaginale stoombaden, priemen... Voor wie vreesde niet in staat te zijn een kind groot te brengen, was geen risico te hoog. Pas toen het christendom de vrucht een ziel toekende, werd de praktijk taboe. Maar daarom kwam ze niet minder vaak voor. Engelenmaaksters in achterkamertjes hadden te bloederige handen om keurige statistieken bij te houden, maar historici vermoeden dat één op de drie zwangerschappen aan het begin van de twintigste eeuw nog eindigde met een levensgevaarlijke illegale afdrijving.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: