Adnan Januzaj, het geheime wapen van de Rode Duivels: 'Mijn vader heeft me nog nooit gezegd: 'Goeie match.' Nog nooit. Voor complimenten moet ik bij mijn moeder zijn'

© Geert Van de Velde

, door (jha)

52

'Mijn trainer zei dat ik lijk op Johan Cruijff, maar ik wist niet wie dat was. Dus ben ik filmpjes van hem gaan opzoeken, en inderdaad: we lijken op elkaar'

Adnan Januzaj «Ik ben hier niet alleen maar om bij die selectie van 23 te zijn, ik wil ook spelen. Zo zit ik nu eenmaal in elkaar. Ik ben geen basisspeler, dat besef ik, maar veel hangt af van de resultaten. Hard werken, geduldig zijn en de kansen grijpen die ik krijg: meer kan ik niet doen. Uiteraard wil ik vooral dat we als ploeg ver geraken. Kunnen zeggen dat je erbij was in de kwartfinale, halve finale of zelfs finale van een WK, daar zou iederéén blij mee zijn, zeker een speler van nog maar 23. Mijn leeftijd is een troef. Sommige spelers worden al een dagje ouder, straks is het aan de nieuwe generatie. Daarom is het goed dat ik erbij ben, ook de toekomst wordt hier voorbereid.»

HUMO Was je verrast door je selectie?

Januzaj «Ja en nee. Ik speelde geen enkele kwalificatiewedstrijd voor dit WK, maar ik heb een uitstekend seizoen met Real Sociedad achter de rug. Ik was nog in Barcelona, na onze laatste competitiewedstrijd, toen Martínez zijn selectie bekendmaakte. Ik heb mijn koffer gepakt en ben naar België gevlogen.»

HUMO Je speelde je laatste interlands vlak na het vorige WK, dat van 2014 in Brazilië. Pas in november 2017 riep Roberto Martínez je voor het eerst weer op, voor oefeninterlands tegen Mexico en Japan. Je speelde geen minuut. Hoe voelde dat?

Januzaj «Ik was blij dat ik erbij was, maar gefrustreerd omdat ik niet speelde. Dat is normaal, toch? Maar je moet elke selectie ernstig nemen, of je nu speelt of niet. Ook op training kun je je laten zien. Misschien heb ik dáár wel mijn selectie afgedwongen.

»Niets wees erop dat ik mee zou mogen naar Rusland, maar ik ben altijd in mezelf blijven geloven. Dat is het allerbelangrijkste: in jezelf geloven, wat er ook gebeurt. Anders kun je beter meteen stoppen met voetballen. Ik ging door een moeilijke periode, maar ik ben altijd kalm gebleven. Ik ben al heel mijn leven positief ingesteld, ik wist dat het goed zou komen. Samen met mijn vader heb ik de voorbije twee, drie jaar heel hard gewerkt aan mijn mentale weerbaarheid. Mijn vader stuwt me vooruit, hij wil dat ik steeds beter word. Nog nooit heeft hij me gezegd: ‘Goeie match!’ Nog nooit. Dat houdt me scherp, omdat het me doet beseffen dat het harde werk nooit ophoudt. Mijn vader heeft het beste met me voor. Als ik een compliment nodig heb, kan ik wel bij mijn moeder terecht (lacht).»

HUMO Wat verwacht de bondscoach van jou?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: