Hoe de Golden State Killer na 32 jaar werd ontmaskerd

, door (sdw)

26
vrij

Twee mensen hadden hem al die jaren proberen te ontmaskeren: journaliste Michelle McNamara en forensisch onderzoeker Paul Holes, die hem uiteindelijk wist te klissen met DNA-bewijs. Voor McNamara kwam dat te laat: ze overleed aan een overdosis medicijnen voordat het monster, dat eerst nog bekendstond als de East Area Rapist, werd gevat. Een voorpublicatie.

'Hij drong slaapkamers binnen, bond koppels vast, stapelde borden op de rug van de man en dreigde dat zijn vrouw het niet zou overleven als er een bordje viel'

‘Wat betekent EAR?’ vroeg Paul Holes. Politiedetective op rust John Murdock reageerde verbaasd. Die afkorting had hij in geen jaren meer gehoord. Ze zaten ieder aan een kant van het gangpad in het vliegtuig en waren op weg naar een congres voor forensische experts. Het was 1997. Murdock was kort daarvoor met pensioen gegaan als hoofd van het forensisch laboratorium van Contra Costa County, nabij San Francisco. De leergierige Paul Holes was achteraan de twintig en was kort na zijn afstuderen als biochemicus beginnen te werken als forensisch onderzoeker. Hij begon in de toxicologie, maar ontdekte al snel dat zijn passie eigenlijk in het veld lag. Algauw had zijn nieuwsgierige geest niet meer genoeg aan een microscoop. Hij begon met de rechercheurs op pad te gaan, mee naar plaatsen delict. Eigenlijk was hij een rechercheur van cold cases die in een forensisch lab zat opgesloten. Hij liep dolgraag naar het archief om te neuzen in dossiers over onopgeloste zaken. Daar vond hij verhalen, verklaringen, foto’s en onafgemaakte gedachten, die door een verstrooide onderzoeker in de kantlijn waren gekrabbeld. Die puzzels trokken hem aan.

‘Paul, dat is je taak niet,’ wezen zijn collega’s hem soms terecht. Hij trok zich er niks van aan. Hij bezat het zeldzame talent om altijd vriendelijk te blijven en intussen gewoon zijn gang te blijven gaan. Hij beloofde zichzelf dat hij naar een plaatsje bij de rechercheafdeling zou hengelen zodra de gelegenheid zich aandiende.

Ondanks het leeftijdsverschil hadden Murdock en Holes iets gemeen: hoewel ze uitstekende exacte wetenschappers waren, voelden ze zich aangetrokken tot verhalen. Als zijn werk in het lab erop zat, trok Holes zich elke dag terug met een stapel oude dossiers, gefascineerd door al die duistere kronkelwegen in de menselijke geest. Cold cases grepen hem vast en lieten hem niet meer los. Als wetenschapper kon hij niet tegen vraagstukken die onopgelost bleven.

‘Wel, waarvoor staat EAR nu?’ herhaalde Holes. Die letters waren met rode stift geschreven op een paar mappen die hij had gevonden in het archief. E-A-R. Hij had de dossiers nog niet gelezen, maar de bijzondere, bijna eerbiedige manier waarop ze opzij waren gelegd, had zijn aandacht getrokken.

‘Dat zijn de beginletters van East Area Rapist,’ zei Murdock. Die naam zat duidelijk nog in zijn hoofd, niet vervaagd door de tijd.

‘Die ken ik niet,’ zei Holes.

De rest van de vlucht vertelde Murdock op 10 kilometer hoogte het hele verhaal, over hoe de EAR zou uitgroeien tot de Golden State Killer, een seriemoordenaar die jarenlang hele buurten in angst onderdompelde.

Zonder broek

In juni 1976 was een man de slaapkamer van een jonge vrouw in het oosten van Sacramento binnengedrongen. Hij droeg een T-shirt, géén broek en had een mes in zijn hand. Hij fluisterde bedreigingen, haalde het huis overhoop en verkrachtte haar. Er zouden nog meer verkrachtingen volgen in Sacramento. Tweeëntwintig in elf maanden tijd. De dader ging altijd op dezelfde manier te werk. Hij deed eerst alsof hij de vrouwen alleen kwam beroven, om zich van hun medewerking te verzekeren. Hij bond hun handen en voeten stevig vast, vaak met schoenveters. Hij knevelde hen en gaf bevelen. Hij verkrachtte hen, maar raakte hun borsten nooit aan en zoende hen niet. Het leek wel plundering als prikkel. Genietend de spanning opvoeren totdat het hele oosten van Sacramento in paniek was. Slapende stellen overvallen. Borden op de rug van de vastgebonden man opstapelen en dreigen dat zijn vrouw of vriendin het niet zou overleven als er een bordje viel. De East Area Rapist was de boeman in de slaapkamer, de onbekende die alles wist – hoe de plattegrond van het huis in elkaar zat, hoeveel kinderen er waren, op welke uren het koppel uit werken ging. De bivakmuts en de schurende, verdraaide stem suggereerden een alter ego – maar van wie?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: