Heleen Debruyne: 'De oranje clown en zijn collega's'

, door (heleen debruyne)

Deel
trump 1200

Charmant, maar passé, en duur in onderhoud. Ze nipte van haar te weinig aangelengde Ricard, die ze ook al zo Europees vond. ‘Sinds Trump. We hadden het niet zien aankomen. Dat nemen we onszelf kwalijk. En nu herdenken we allemaal ons beroep. Waar we mee bezig willen zijn. Wat we moeten schrijven.’

Door al dat herdenken zit ze helemaal vast. Ze weet niet meer wat ze wil zeggen. Wat zij überhaupt te zeggen heeft. Haar boek ‘Future Sex’, een onderzoek naar de seksuele zeden van de hoger opgeleide westerling, heb ik verslonden. Nu zou ze dat boek zelfs niet meer beginnen te schrijven – zijn de seksfeesten van de beter bedeelden niet al te decadent, als de wereldorde op daveren lijkt te staan?

Een gelijkaardig crisisgevoel spreekt uit het voorwoord van ‘Feel Free’, een recent verschenen bundeling essays van Zadie Smith. Ze verontschuldigt zich bijna voor haar geschriften, allemaal geschreven tijdens de Obama-jaren. ‘Het waren andere tijden,’ zegt ze, suggererend dat haar teksten over literatuur, film, kunst en filosofie futiel zouden zijn nu er een tierende clown met oranjeachtig haar en een tegelijk gigantisch en fragiel ego in het Witte Huis naar Fox News zit te gapen.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: