De ideale zomer van (ss) (2): 'Zonder gêne zwemmen met dolfijnen'

, door (ss)

2

Het sterrensysteem voor hotels is verwarrend, inconsequent en voorbijgestreefd: vier sterren garanderen niets. Ik heb hotels meegemaakt waar de badkamer beschimmeld was, het raam uitgaf op een open riool en de afrit van de autosnelweg op vijf meter van het hotel lag. Eén keer, in Londen, bleek in het voor mij geboekte hotel een moord gepleegd. Ik werd doorverwezen naar een zusterhotel, maar ook daar bleek pas iemand om het leven gebracht. Bovendien was de receptie net overstroomd. In het derde hotel, gelegen naast een rumoerige parkeergarage, heerste een luizenplaag. In het vierde kreeg ik een kamer toegewezen van, I kid you not, 7 vierkante meter. Maar zo’n valkuil krijgt vier sterren, want de kamers hebben een broekpers, een kluisje en coffee and tea making facilities. Iedereen in de hotelindustrie is op de hoogte van die onlogica, maar niemand doet er iets aan. Vertrouw er dus niet op.

Waarop dan wel? Allereerst: wees niet gierig. Iedereen aast op een buitenkansje, maar zoals een antiquair me ooit terecht zei: ‘If you want to drink champagne, you have to pay champagne money.’ Verwacht dus geen kasteel voor de prijs van een tent. Toch bestaan die buitenkansjes. Google Earth is een geweldige uitvinding die leugenachtige hotelbrochures buitenspel zet: met één druk op de knop ziet u of een hotel zich echt ‘midden in de natuur’ bevindt en of ‘gelegen in een beschut domein’ inderdaad meer is dan een stadstuintje naast een stort. Van hotel Schloss Ragaz in Zwitserland, bijvoorbeeld, ziet u in één oogopslag dat het op een heuvel ligt, te midden van 20 hectare bos en park aan de ene kant en een golfclub (denk niet ‘snob’, maar wel ‘groen’ en ‘geen nachtlawaai’) aan de andere.

Seks zoals Mussolini

Trek niet naar de zogenaamde parels van de Rivièra, ze zijn overroepen. Over de befaamde belle-époquehotels aan de esplanades van Nice en Cannes wordt bijvoorbeeld altijd verzwegen dat, zoals aan bijna de hele Rivièra, een drukke kustweg ze scheidt van strand en zee. Hetzelfde geldt voor heel wat prachtige hotels in Italië: wat u wint met de prachtige parktuin, verliest u door de stank en het voortdurende gezoef van auto’s vlakbij.

Nee, geef mij maar de Italiaanse meren, vooral die waar het hotel pal aan het meer is gelegen, terwijl de onvermijdelijke kustweg met een ruime boog langs de achterkant van het domein passeert.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: