Murat Isik, winnaar van de Libris Literatuur Prijs: 'Dit is een zoete overwinning op iedereen die niet in mij geloofde'

, door (marcel wiegman)

56
isik 1200
© Rahi Rezvani

In 2012 debuteerde Murat Isik met ‘Verloren grond’, waarvoor hij al de Bronzen Uil Publieksprijs kreeg. ‘Wees onzichtbaar’ is een zeshonderd pagina’s dikke roman over de jonge Metin Mutlu, die in 1983 als vijfjarige met zijn ouders en zijn zusje vanuit het Turkse Izmir in de grauwe Amsterdamse wijk Bijlmermeer belandt. Op school wordt Metin ‘schoonmaker’ genoemd. Thuis lijdt hij onder zijn tirannieke vader, die gokt, drinkt en vreemdgaat en mislukking op mislukking stapelt.

‘Murat Isik trekt je vanaf de eerste bladzijde met de vanzelfsprekende autoriteit van de geboren schrijver het verhaal binnen,’ schrijft de Librisjury. ‘Naast indringende portretten van de schuchtere Metin en de vreeswekkende, maar ook larmoyante vader, schetst Isik een ontroerend beeld van de moeder.’

– Heeft uw moeder uw boek gelezen?

Isik «Ze heeft het eerste exemplaar in ontvangst genomen. Dat was een emotioneel moment. Maar gelezen heeft ze het nog niet. Ze is ooit begonnen in mijn debuut ‘Verloren grond’, maar het ging niet. De vader in dat boek is deels gebaseerd op haar eigen vader. In het dorp in Oost-Turkije waar zij opgroeide, was geen dokter. Haar vader brak zijn been, het werd verkeerd gespalkt en moest uiteindelijk worden afgezet. Die pijn kwam keihard terug.»

– Uw moeder was in haar dorp één van de weinige kinderen die niet doodgingen.

Isik «Dat geldt ook voor mijn vader. Gezinnen van dertien kinderen, van wie er twee of drie overleefden. Er was weinig eten, geen medicijnen. Elke winter werden er veel kinderen begraven.

»Mijn ouders waren heel klein toen hun broers en zussen overleden. De gezichten zijn verdwenen en de namen ook. In hun dorp zeiden ze: als een kind honger heeft, moet het zijn eigen snot maar eten.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: