De eenzame man in Témé Tan: 'Toen ik mijn haar liet groeien en een afro kreeg, was ik niet langer de vreemdeling uit Landen'

, door (mvst)

26

Vorige herfst lanceerde Témé Tan zijn titelloze debuut, deze zomer werkt hij verder aan zijn verovering van de wereld, festival per festival. Couleur Café en Les Ardentes zijn al achter de rug. Onder meer Cactusfestival, Boomtown en de Lokerse Feesten staan nog op het programma.

HUMO Ik zag je begin 2016 in de Antwerpse Trix optreden. Toen speelde je nog met een band, nu helemaal alleen.

Témé Tan «Ik heb lang moeten zoeken naar de meest geschikte formule om mijn muziek op een podium te brengen. Met die band optreden was fijn, maar solo ben ik veel flexibeler. Het is nu niet moeilijk om een kans in het buitenland te grijpen en ver te reizen. Een paar pedalen en een sampler passen makkelijk in een koffer (lacht).»

HUMO Op je debuut vermeng je rumba en bossanova met songs die doen denken aan Michael Jackson en Animal Collective. Voordien maakte je ‘ingewikkelde indiemuziek’, las ik.

Témé Tan «Ja, op ‘Matiti’, een ep uit 2011 die nergens werd opgepikt. Daar zat ik behoorlijk door in de put. Ik trok naar Peru en Brazilië om alles eens goed te overdenken, en daar leerde ik dat muziek dansbaar en direct mag zijn. In Brazilië ben ik naar een roda de samba geweest, een soort volksfeest waarbij iedereen samen muziek maakt. De muzikanten staan er niet op een podium, maar zitten gewoon tussen de mensen. Iedereen mocht wat zingen, spelen op de pandeiro of de gitaar... Dat vond ik heel mooi.»

HUMO Heb je daarna moeten leren om anders muziek te schrijven?

Témé Tan «Neen, dat ging vanzelf. Terwijl ik schreef, realiseerde ik me gaandeweg hoe iets weglaten een nummer beter kon maken. Of dat het directer werd als ik een bepaald element enkel voor het podium hield, maar niet in de studioversie stak. Het was niet meer dan mezelf de juiste vraag stellen: wat is noodzakelijk voor dit liedje, en wat is oppervlakkig versiersel?»

'Spelen in het gras maar oppassen voor slangen, zwemmen in de natuur maar oppassen voor krokodillen... In Congo heeft de natuur een andere dimensie.'

HUMO Een mooie, opvallende song op je debuut is ‘Matiti’. Wat betekent die titel?

Témé Tan «Dat is Congolees voor ‘hoog gras’. ‘Matiti’ is een ode aan mijn Congolese grootmoeder. In die song bundel ik alle herinneringen aan mijn Afrikaanse kindertijd. Toen ik zes was, trok mijn moeder met mij en mijn broers naar België. Het was een schok om mijn huis te moeten verlaten – ik herinner me die dag haarscherp. Veel mensen zeggen dat je geen duidelijke herinneringen aan je kindertijd kunt hebben, maar mijn ouders hebben me gezegd dat alle details helemaal juist zijn. Misschien ook niet zo gek, want we hebben in de jaren nadien genoeg familiefeesten gehad waarop de polaroids van Congo bovenkwamen: spelen in het ‘matiti’, maar oppassen voor de slangen die erin rondsluipen, zwemmen in de rivier maar uitkijken voor krokodillen... De natuur heeft daar een andere dimensie dan bij ons (lachje).»

HUMO Van Congo kwam je in Walshoutem terecht, in landelijk Vlaams-Brabant. Een groot contrast.

Témé Tan «Een cultuurschok, zeg maar. Ik weet nog dat het zomer was, en dat was goed. Zo was de overgang wat zachter. Aanvankelijk was het leuk, België was voor ons tot dan immers het land waar we onze vakanties doorbrachten. Toch was het een brutale breuk, vooral voor mijn oudere broers, die nog veel meer aan Congo gehecht waren.

»De eerste jaren ging ik naar school in Hanuit, net over de taalgrens, maar de middelbare school deed ik in Landen. Plots moest ik een nieuwe taal leren, en ik was helemaal niet goed in Nederlands. Dat eerste jaar middelbaar moet echt het moeilijkste jaar van mijn leven geweest zijn. Maar ik heb op die school wel een paar goede vrienden gemaakt, ik heb er mijn eerste groepje gevormd en mijn eerste concerten gegeven. Landen is dus ook erg goed voor me geweest.»

HUMO ‘Crinière de lion, je suis né à Kinshasa’, zing je in ‘Améthys’. Je wilt je Congolese roots uitdragen?

Témé Tan «Ja, zeker omdat dat nummer een eerbetoon aan mijn moeder is, die vier jaar geleden overleed. Ik wilde haar die zin in de mond leggen.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: