De Ronde van Frankrijk door de lens van tourfotografen Sigfrid Eggers, Kristof Ramon en Léon van Bon. 'Regen, snot, afzien, braken: de lelijkste foto's zijn vaak de mooiste'

© Marco Mertens

, door (raf liekens)

28

Als profrenner zat Léon van Bon vroeger middenin het gewriemel van het peloton, tijdens zijn tweede carrière maakt hij er beelden van voor magazines als Fiets, Soigneur en Rouleur. Kristof Ramon publiceert onder meer in wielerblad Bahamontes en is bezig aan zijn negende Tour. Ook de andere grote Europese wedstrijden volgt hij vanop de motor, en hij heeft een aardige voet binnen bij profploegen Trek-Segafredo en Mitchelton-Scott. Sigfrid Eggers is sinds dit seizoen huisfotograaf van Quick·Step Floors. Hij werkt mee aan een project dat een unieke inkijk belooft in de ploeg en beleeft zijn vuurdoop: het is zijn eerste Tour.

Sigfrid Eggers «Eigenlijk zat mijn agenda al vol, maar het project bij Quick·Step was te mooi om te weigeren. Het gevolg is dat dit het meest hectische jaar uit mijn carrière is. Ik heb al overal gezeten: op trainingsstage in Spanje, bij Fernando Gaviria thuis in Colombia, in Toscane voor de Strade Bianche, ik was erbij tijdens de voorjaarsklassiekers en in de Giro… En tussendoor doe ik in België nog shoots voor tv-zenders en bladen.»

Kristof Ramon «Ik zit het hele jaar door in de koers. In juni ben ik vier dagen thuis geweest, en juli wordt niet veel beter. Voor mij duurt de Tour vier weken. Ik vertrek al op donderdag voor de ploegpresentatie en kom daags na de Tour naar huis, maar dan duurt het nog twee dagen voor ik weer aanspreekbaar ben. Je moet echt afkicken van die roes.

»Eigenlijk leiden we hetzelfde rock-’n-rollbestaan als de renners: toeren met de bus, inchecken in het hotel, je werk doen en alweer vertrekken naar het volgende hotel. Zo ontstaat er een broederschap die je kunt vergelijken met de band tussen een artiest en zijn crew. Maar ondanks al dat gereis is het een monotoon leven.»

Léon Van Bon «Nee, joh! Het is superspannend.»

RAMON «Het is de beste job ter wereld, maar ze wordt te veel geromantiseerd. Als ik opsta, vraag ik me vaak af waar we zijn. ‘Ah, stadje nummer zeventien’.»

VAN BON «Dat komt omdat je achterop de motor zit. Ik rijd zelf van start tot finish.»

RAMON «In de Tour doe ik dat ook. Organisator ASO heeft maar een paar motoren ter beschikking, waardoor je hoogstens twee dagen achterop mee mag. Op de andere dagen sta ik naast het parcours en probeer ik de renners op zoveel mogelijk goeie plekken te zien. Dat is een hele dag het parcours afsnijden.»

EGGERS «Ik ga mee met één van de ploegauto’s. Onderweg stoppen we op verschillende punten en kan ik foto’s maken. Meestal selecteer ik in de auto al mijn beste beelden. En ’s avonds slaap ik in het teamhotel.»

RAMON «Ik overnacht ook vaak bij Trek of Mitchelton. Daardoor kan ik ook het verhaal achter de schermen vastleggen. De teams willen dat zelf ook meer naar buiten brengen.»

EGGERS «Dat is precies wat ik doe bij Quick·Step. Aan de finish sta ik naast de verzorger die de renners opvangt. Of wacht ik in de bus om de jongens helemaal choco te zien binnendruppelen. De vermoeidheid, de vreugde, de frustraties, de ontreddering: dat is veel mooier dan de zoveelste finishfoto die andere fotografen ook hebben.»

'Zdenek Stybar na de Strade Bianche, op zoek naar de teambus in Siena.  'Die foto is net een schilderij' Sigfrid Eggers

Froome in actie

HUMO Vraagt de Tour een speciale voorbereiding?

VAN BON «Nee. Pas de avond voor een etappe neem ik het parcours erbij en bepaal ik waar ik de volgende dag wil staan.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: