Tussen Hemel en Hel: Niels Destadsbader, Ruth Becquart en Gilles Van Bouwel

, door (nj)

12

'Mijn favoriete onenightstand is een goeie vriend van m'n eigen vent. Een beetje raar, maar voor één keer moet dat kunnen'

Niels Destadsbader ‘Nooit meer cavia eten’

‘Zeker geen vragen stellen over zijn liefdesleven!’ drukte Kevin, de sympathieke manager en oudere broer van Niels Destadsbader, ons tot twee keer toe op het hart voor we ons met zijn razend succesvolle poulain mochten onderhouden. Ja kijk, daar worden wij natuurlijk nieuwsgierig van.

HUMO Waarom mag ik niet naar je liefdesleven vragen?

Niels Destadsbader «Omdat ik daar al veel miserie mee gehad heb. Een jaar of tien geleden deed ik mee aan ‘Steracteur, sterartiest’. Ik had toen een vriendinnetje, en ik heb haar eens meegetroond naar een première, omdat ik dacht dat ze dat wel leuk zou vinden. Het wás ook leuk, alleen stond ze de volgende ochtend met haar foto en een bijtend commentaar in zo’n ‘hot or not’-rubriek in de krant. Bij de ‘not’ dus, hoewel ze er die avond fantastisch uitzag. Toen heb ik besloten om niks meer over mijn liefdesleven te delen. Het heeft niks te maken met wat ik doe, en het zorgt alleen maar voor ergernis.»

HUMO Waar erger je je nog meer aan?

Destadsbader «Aan afgunst. Iemand bewonderen om wat hij of zij kan, is alleen maar goed. Maar iemand z’n succes niet gunnen... Ik begrijp niet dat mensen zich daarmee vermoeien.»

HUMO Kom jij veel afgunst tegen?

Destadsbader «Af en toe. Sommige collega-zangers vragen zich weleens hardop af waarom ik zoveel werk heb, en zij niet. Tot een paar jaar geleden gebeurde het ook weleens dat gasten van mijn leeftijd schunnige gebaren maakten of bier over me gooiden als ik ergens aan het optreden was. Een paar keer stonden ze me zelfs aan mijn auto op te wachten om me een pak rammel te geven, en moest de organisatie tussenbeide komen. Plezierig was dat allemaal niet. Het gekke is dat ik datzelfde type gasten nu vooraan zie staan bij mijn optredens. Wellicht kijken ze nu gewoon anders naar mij. Vroeger was ik dat gastje van Ketnet dat ook eens een liedje wilde zingen. Nu denken blijkbaar veel mensen: ‘Hmm, die jongen doet dat niet slecht.’

»Ik kom van ver, hè? Toen ik jaren geleden Studio 100 verliet om mijn kans te wagen als Nederlandstalige zanger, was bijna niemand in mij geïnteresseerd. Maar ik weigerde op te geven, en die koppigheid loont. Eind oktober treed ik twee keer op in het Sportpaleis: een lang gekoesterde droom die uitkomt.»

HUMO Is dit dan de gelukkigste periode van je leven?

Destadsbader «Nét niet, denk ik. In het vijfde leerjaar was ik nog gelukkiger.

»Ik heb ADD, een aandachtsstoornis, en dat zorgde op school weleens voor problemen. Zonder dat ik dat wilde, zat ik vaak de lessen te verstoren. Mijn toenmalige lerares Viviane kreeg toen een geweldig idee, waar ik haar nog steeds dankbaar voor ben. Zij heeft van mijn ‘beperking’ een kwaliteit gemaakt, door te zeggen: ‘Als jij de hele week lang je best doet, mag je iedere vrijdagnamiddag tijdens het laatste kwartier naar voren komen, en doen wat je wil: iets zingen, iets voordragen, om het even wat.’ Naar die vrijdagnamiddagen keek ik de hele week uit, en ik praatte er het hele weekend over na. Dankzij juf Viviane heb ik me toen ongelooflijk goed gevoeld.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: