Het babybrein en hoe je het kunt stimuleren

© Getty

, door (hvt)

12

'Een baby ervaart de wereld alsof hij in een lsd-trip zit: er communiceren hersendelen met elkaar die dat normaal niet doen'

Sabine Hunnius is hoofd van het Baby & Child Research Center van de Radboud Universiteit in Nijmegen. Ze laat baby’s testjes doen, bestudeert hoe lang ze naar plaatjes of gezichten kijken, en zet hen badmutsen vol sensoren op. Zo hoopt ze te ontdekken wat baby’s al van bij het begin kunnen, en hoe hun brein zich daarna ontwikkelt. Samen met Michiel van Elk, die hersenonderzoek doet aan de Universiteit van Amsterdam, schreef ze ‘Het babybrein’, om antwoorden te bieden op vragen waarmee ouders hen overstelpen.

HUMO Jullie beginnen het boek met een geruststelling: ouders doen het meestal vanzelf goed.

Sabine HUNNIUS «Ik geef geregeld lezingen over het babybrein. Na afloop komen steevast een paar ouders vragen stellen. Dan merk ik dat het best overweldigend is om te beseffen dat die eerste levensjaren zo belangrijk zijn. Het maakt sommige ouders bang, maar dat is nergens voor nodig. Ouders willen het heel graag goed doen en daardoor doen ze het vanzelf vaak al goed genoeg. Een mooi voorbeeld is hoe ze tegen hun kindje praten: zonder erbij stil te staan, praten ze met een hoger stemmetje en gaan ze overdreven articuleren. Dat is precies wat baby’s graag horen en wat hun aandacht trekt.»

Michiel VAN ELK «Mannen durven zich daar nog weleens voor te schamen. Zeker als er iemand anders bij zit, denken ze al snel: ‘Ik stel me aan.’»

HUNNIUS «Maar als jij als papa zo wilt praten, dan moet je dat doen. Ouders moeten vooral goed naar hun instinct luisteren, dan doen ze het vaak al goed. Als je naar je kindje kijkt, weet je op een gegeven moment vanzelf wat het wil en kan.»

HUMO Berokkenen tijgermoeders en helikopterouders hun baby schade met hun overmatige zorgen en aansporingen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: