Bruno Wyndaele, presentator van 'Het zomert met': 'Ik ben lang bang geweest om ontmaskerd te worden: 'Jij bént helemaal geen presentator!''

© Carmen De Vos

, door (rv)

3

'Wat we bij De Filistijnen níét maken, is kunst. Artistieke impulsen moeten we tot elke prijs onderdrukken'

Weldra zal Bruno Wyndaele, vijftien jaar nadat hij ‘De laatste show’ voor bekeken hield, zijn oude ambacht van gastheer en interviewer in een praatprogramma weer opnemen. Behalve in de Abdij van Vlierbeek zal ‘Het zomert met’ zich ten faveure van de couleur locale ook in de Plantentuin van Meise en in kasteel Wissekerke in Kruibeke ontrollen.

Vijftien jaar geleden keken behoorlijk veel mensen nog tegelijk naar programma’s als ‘De laatste show’: een gedeelde ervaring die je de volgende dag onder collega’s besprak, of onder medegevangenen tijdens het luchten. Intussen schijnt het dat zulk lineair kijken volkomen uit de tijd is, en dat tv steeds meer à la carte of on demand, en dus geheel geatomiseerd wordt geconsumeerd. Hoe kijkt Bruno Wyndaele, die ook codirecteur van het productiebedrijf De Filistijnen is, tegen die nieuwe tv-gewoontes aan?

Bruno Wyndaele «Dat er niemand nog lineair kijkt, is niet waar. Oké, de kijkgewoontes veranderen, maar er wordt gemiddeld vier à vijf uur per dag naar bewegend beeld gekeken. En tv-makers zijn leveranciers van bewegend beeld, waar zo te zien steeds méér vraag naar is. ‘Wie zal dat allemaal kunnen blijven betalen?’ lijkt mij nu de meest relevante kwestie. Bij de commerciële televisiezenders zijn de reclame-inkomsten niet gegroeid – er wordt meer online geadverteerd – en de openbare omroep moet van de overheid met minder zien rond te komen. Voor de rest wil ik dat er zoveel mogelijk mensen naar mijn tv-programma’s kijken: dát is de drijfveer. Niemand uitsluiten, zo publieksvriendelijk mogelijk zijn»

HUMO Heb je vooraf een welbepaald idee van hoe je het publiek het meest kunt behagen?

Wyndaele «Laat ik zeggen dat publieksvriendelijkheid vooral een streven is. Ik heb al bewezen dat ik dat doel niet altijd heb bereikt (lacht). Voor de rest maken we bij de Filistijnen vooral geen kunst: niets van wat een kunstenaar drijft, mag een tv-maker drijven. Artistieke impulsen moeten we tot elke prijs onderdrukken. Nu ja, niet dat ik er last van heb, want ik bén geen kunstenaar.»

HUMO Uit een onderzoek van Telenet bleek onlangs dat alle Vlamingen samen vorig jaar zes miljoen uren naar de eeuwige herhaling van ‘F.C. De Kampioenen’ hebben gekeken. Wijst dat volgens jou op een soort kwaliteit van ‘F.C. De Kampioenen’?

Wyndaele (lacht) «Neen, daaruit valt geen enkele conclusie over kwaliteit te trekken. In de geschiedenis van de Vlaamse media léék er een paar keer een link tussen kwaliteit en populariteit te bestaan: tijdens de gloriedagen van het weekblad Humo, dat toen het populairste én het beste blad was, en in de hoogdagen van Woestijnvis: topprogramma’s die geweldig goed bekeken werden. Maar er is voor de rest geen enkel objectief verband tussen kwaliteit en populariteit.»

HUMO Was het succes van de programma’s van Woestijnvis dan veeleer toevallig?

Wyndaele «Dat succes was in elk geval beperkt in de tijd, en uniek.»

HUMO Staat je voormalige werkgever Woestijnvis nog op één of andere manier model voor je productiebedrijf De Filistijnen?

Wyndaele «Ik denk niet dat Woestijnvis ooit model heeft gestaan voor wat ik met De Filistijnen wilde. Ik heb er samengewerkt met geweldige mensen, mensen met wie ik me verwant voelde, en ná Woestijnvis ben ik dat blijven doen.»

HUMO Woestijnvis was wel een uitstekend begin voor jou. En voor iedereen die er in de gloriedagen bij was.

Wyndaele «Je mag mij van veel beschuldigen, maar niet van carrièreplanning. Bij Woestijnvis heb ik nooit het plan gekoesterd om er na verloop van tijd met de buit vandoor te gaan en op mezelf te beginnen. Ik ben bij Woestijnvis weggegaan na een meningsverschil met één man: Wouter Vandenhaute. Woestijnvis was: zo hard mogelijk werken voor een zo goed mogelijk resultaat, en dat beginsel hang ik nog altijd aan. Eigenlijk hing ik het al aan toen ik in Leuven onbezoldigd bij Radio Scorpio werkte: dat was mijn introductie in de media en het enige wat ik ooit echt heb willen doen. Mijn ambitie was beperkt.»

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd: